-->

Solving conflict between Mother in Law and Daughter in Law - a short story

ತಮಗಿದ್ದ  ಒಬ್ಬನೇ ಮುದ್ದಿನ ಮಗನಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ  ಮನೆತನದ  ಹುಡುಗಿಯೊಂದಿಗೆ ಮದುವೆ ಮಾಡಿ ಸೊಸೆಯನ್ನು  ಮನೆಗೆ ಕರೆ ತಂದರು  ಒಬ್ಬ ತಂದೆ ತಾಯಿಗಳು. ಮದುವೆಯಾಗಿ ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನಗಳ ವರೆಗೂ  ಅತ್ತೆ ಸೊಸೆ ,ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಿದ್ದರು.ನಂತರ ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಜಗಳದಿಂದ ,ದೊಡ್ಡ ದಾಗುತ್ತಾ ಹೋಯಿತು. ಕೂತರೆ ನಿಂತರೆ ಜಗಳವಾಡತೊಡಗಿದರು. ಮನೆಯಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆಲ್ಲಾ ದೊಡ್ಡ ರಗಳೆ ಎನಿಸತೊಡಗಿತು.ಮಗನಿಗಂತೂ ಹುಚ್ಚು ಹಿಡಿಯುವಷ್ಟು ಕಿರಿ ಕಿರಿಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು.ಆತ ಪಾಪ ,ಹೆಂಡತಿಗೆ ಬುದ್ಧಿ ಹೇಳಲಾರ,ಇತ್ತ ತಾಯಿಯನ್ನೂ  ಸಮಾಧಾನ ಪಡಿಸಲಾರದೆ,ಒದ್ದಾಡುತ್ತಿದ್ದ.ಇದೇ ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿ  ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ,
 ಸೊರಗತೊಡಗಿದ.

       ಒಮ್ಮೆ  ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನಲ್ಲಿ   ತನ್ನ ದುಃಖವನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಂಡ.ಸ್ನೇಹಿತನ ಸಮಸ್ಯೆ ಯನ್ನು ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡ ಗೆಳಯ ಅವನಿಗೊಂದು ಸಲಹೆ ನೀಡಿದ,ಪಕ್ಕದ ಊರಿನಲ್ಲಿ ,ಒಳ್ಳೆಯ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿದ ಒಬ್ಬರು ಯೋಗಿಗಳಿದ್ದಾರೆ,ಅವರು ಇಂತಹ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಪರಿಹರಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂದು. ಇದೊಂದು ಪ್ರಯೋಗ ಮಾಡಿಯೆ ಬಿಡೋಣವೆಂದು ,ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಹೇಗೊ ಒಪ್ಪಿಸಿ ಆ ಯೋಗಿಗಳ ಬಳಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದ. ಅವರು  ಮೊದಲು ಗಂಡನಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ವಿಷಯಗಳನ್ನೂ  ಕೇಳಿ ತಿಳಿದುಕೊಂಡರು.ನಂತರ ಅವನನ್ನು ಹೊರಗೆ ಕಳಿಸಿ ,ಅವನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಒಳಗೆ ಕರೆದರು. ಆಕೆಯೊಡನೆ ,ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಎಲ್ಲರೂ ಹೇಳುವಂತೆ,ಹೀಗೆ ಹಿರಿಯರೊಡನೆ ಜಗಳ ಮಾಡುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ,ಅವರಿಗೆ ತೊಂದರೆ ಕೊಟ್ಟರೆ, ನಮಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ದಾಗುವುದಿಲ್ಲ ವೆಂದು ಹೇಳಿದರು. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಆಕೆ ಕೋಪದಿಂದ ಈ ರೀತಿಯ  ಬೋಧನೆ ಮಾಡಲು ನನ್ನನ್ನು ಕರೆಸಿದ್ದೀರಾ?ನನಗೆ ಗೊತ್ತು ನೀವೆಲ್ಲಾ ಸೇರಿ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಸಂಚು ನೆಡೆಸುತ್ತಿದ್ದೀರ.ನನಗೆ ನಿಮ್ಮಗಳ  ಬೋಧನೆಯ  ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇಲ್ಲಾ,ಎಂದು ಅಲ್ಲಿಂದ  ಹೊರಡ ತೊಡಗಿದಳು. ಆಗ ಯೋಗಿಗಳು  ಅಮ್ಮಾ ಸ್ವಲ್ಪ ಕುಳಿತುಕೊ,ನಿನಗೆ ನನ್ನದೊಂದು ಸಲಹೆ ಇದೆ.ಬೇಕಾದರೆ ಒಪ್ಪಿಕೊ,ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಇಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಡಬಹುದು,ಎಂದರು.

Solving conflict between Mother in Law and Daughter in Law - a short story


   ಆಕೆ ಏನದು ಎನ್ನುತ್ತ ಅಲ್ಲೇ ಕುಳಿತಳು.ನೋಡಮ್ಮಾ,ನಿನಗೆ ನಿನ್ನ ಅತ್ತೆಯೇ ತೊಂದರೆ ತಾನೇ? ಆಕೆಯನ್ನೇ ಇಲ್ಲದ ಹಾಗೆ ಮಾಡಬಹುದು, ಆಮೇಲೆ ನಿನಗೆ ಯಾವ ಚಿಂತೆಯೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ, ಎಂದು ಅವಳ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಗುಟ್ಟು ಹೇಳುವಂತೆ ಹೇಳಿದರು.ಅದು ಸರಿ,ಆದರೆ ಅವಳು  ಇನ್ನೂ ಗಟ್ಟಿಯಾಗೇ ಇದ್ದಾಳಲ್ಲ? ಹೇಗೆ ಅವಳನ್ನು ಇಲ್ಲವಾಗಿಸುವುದು,ಎಂದಳು ಸೊಸೆ.

    ನೋಡು ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಒಂದು ವಿಷ ಇದೆ,ಅದನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ, ಅರ್ಧ ಚಮಚ ಹಾಲಿನಲ್ಲಿ ಬೆರಸಿ ಅವಳಿಗೆ ಕೊಡು,ಅದೊಂದು ವಿಶೇಷ ರೀತಿಯ ವಿಷ.ಆಕೆ ತಕ್ಷಣ ಸತ್ತರೆ, ನಿನ್ನ ಮೇಲೇ ಅಪವಾದ ಬರುತ್ತದೆ,ಅದಕ್ಕೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪವೇ,ವಿಷ ಬೆರೆತು ಒಂದು ವರ್ಷದ ಒಳಗಾಗಿ ಅವಳು ಸಾಯುತ್ತಾಳೆ.ಅದೂ ಅಲ್ಲದೇ, ಯಾವ ವೈದ್ಯರಿಗೂ ಈ ವಿಷವನ್ನು ಪತ್ತೆ ಮಾಡುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆಗ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಯಾರಿಗೂ ಸಂಶಯವೂ ಬರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದರು. ಸೊಸೆಗೆ ತಡೆಯಲಾರದಷ್ಟು ಸಂತೋಷವಾಯಿತು. ಹಾಗಾದರೆ  ಆ ಪುಡಿಯನ್ನು ಈಗಲೇ  ಕೊಡಿ ನಾಳೆಯಿಂದಲೇ,ಅದರ ಪ್ರಯೋಗ  ಮಾಡುತ್ತೇನೆ, ಎಂದಳು.ಆಗ ಯೋಗಿಗಳು ,ಇನ್ನೊಂದು ವಿಷಯ,ಈ ವಿಷದ ಪುಡಿ ಮುಗಿಯುವವರೆಗೂ ನೀನು ನಿನ್ನ ಅತ್ತೆ ಯೊಂದಿಗೆ ಜಗಳವಾಡಬಾರದು,ಹಾಗೆಯೇ ಅವಳಿಗೆ ಯಾವುದು ಇಷ್ಟವೋ ಅದನ್ನೇ ಮಾಡಬೇಕು, ಪಾಪ ,ಇನ್ನೆಷ್ಟು ದಿನ ಬದುಕಿದ್ದಾಳು, ಎಂದರು.

   ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಯೋಗಿಗಳು ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ, ಅತ್ತೆಯ ಮೇಲೆ ಹುಸಿ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾ,ಅತ್ತೆ ಹೇಳಿದಂತೆ ,ಅವಳಿಗಿಷ್ಟವಾದಂಥ ಕೆಲಸ ಮಾಡ ತೊಡಗಿದಳು,  ಬೆಳಗಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ,ಯೋಗಿಗಳು ಕೊಟ್ಟ ಪುಡಿಯನ್ನು  ಹಾಲಿಗೆ ಹಾಕಿ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅತ್ತೆಗೆ  ಇವಳ  ಬದಲಾವಣೆ ಕಂಡು ಆಶ್ಚರ್ಯವಾದರೂ ಒಳಗೊಳಗೇ, ಖುಷಿಯಿಂದ ಇರುತ್ತಿದ್ದಳು .ಕ್ರಮೇಣ ಅವಳಿಗೂ ಇವಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿ ಬರತೊಡಗಿತು.ಎಲ್ಲೊ ತಾನೇ ಸರಿ ಇರಲ್ಲಿಲ್ಲ, ಇವಳೊಂದಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಒರಟಾಗಿ ನೆಡೆದುಕೊಂಡೆ ಎಂದು ಕೊಂಡು,ಅವಳನ್ನು  ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿಸತೊಡಗಿದಳು.

   ಆರು ತಿಂಗಳು ಕಳೆಯುವುದರಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರೂ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಬಿಟ್ಟಿರದಷ್ಟು ಹತ್ತಿರವಾದರು.ಒಬ್ಬರಬಗ್ಗೆ ಒಬ್ಬ ರಿಗೆ,ಗೌರವ ,ಆದರ  ಉಂಟಾಯಿತು.

   ಒಂದು ದಿನ ಸೊಸೆ ಯೋಗಿಗಳಿದ್ದಲ್ಲಿ  ಹೋಗಿ, ಅವರ ಕಾಲಿಗೆ ಬಿದ್ದು, ಸ್ವಾಮಿ, ನನ್ನ ಅತ್ತೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ದೇವರಂತವರು,ಅವರಿಗೆ ನಾನು ಇಷ್ಟು ದಿನ ವಿಷ ಹಾಕಿದ್ದೇನೆ,ಅವರು ಬಹುಕಾಲ ಬದುಕಬೇಕು, ಅವರು ಸಾಯಬಾರದು,ದಯವಿಟ್ಟು ಅವರು ಬದುಕುವಂತೆ,ಏನಾದರೂ ಔಷಧಿ ನೀಡಿ,ಎಂದು ಅತ್ತಳು.

    ಯೋಗಿಗಳು ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದರು ಚಿಂತಿಸಬೇಡಾ, ನಾನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ಸಕ್ಕರೆ ಪುಡಿಯಷ್ಟೆ,ಅದು ವಿಷವಲ್ಲ.ನಿನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿದ್ದ ವಿಷವನ್ನು ತೆಗೆದ ಔಷಧಿ ಅದು ,ಎಂದರು. ಸೊಸೆ  ತನ್ನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿ ಎಂದು  ಯೋಗಿಗಳ ಪಾದಕ್ಕೆರಗಿ  ಮನೆಗೆ ಹೊರಟಳು.

   ಅಂದಿನಿಂದ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ತಾಯಿ ಮಗಳಂತೆ ಬದುಕಿದರು.

    ಬೇರೆಯವರ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನೇ ಎಣಿಸುತ್ತಾ ಹೋದರೆ, ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು   ಇನ್ನಷ್ಟು ಕೆಡುತ್ತದೆ, ಬದಲಾಗಿ, ಅವರ ಒಳ್ಳೆಯ ಗುಣಗಳನ್ನು ನೋಡಿದರೆ,ಬದುಕು ಸುಂದರವಾಗುವುದರಲ್ಲಿ ,ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ

Why it is sometimes important to go through hard times - a short story

ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಚಿಟ್ಟೆಯ ಮೊಟ್ಟೆ ಕಾಣಿಸಿತು. ಒಂದು ದಿನ ಅದರಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ರಂಧ್ರ ಕಾಣಿಸಿತು. ಆ ರಂಧ್ರದ ಮೂಲಕ ಹೊರಬರಲು ಚಿಟ್ಟೆ ಮರಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಚಿಟ್ಟೆಯ ಕಾರ್ಯವನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತ. ಹಲವು ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ಒದ್ದಾಡಿದರೂ ಚಿಟ್ಟೆಗೆ ಹೊರಬರುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಸುಸ್ತಾಗಿ ಅದು ಸುಮ್ಮನಾಯಿತು. ಚಿಟ್ಟೆ ಹೊರಬರಲು ಕಷ್ಟಪಡುತ್ತಿದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ತಾನು ಸಹಾಯ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಕತ್ತರಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಮೊಟ್ಟೆಯ ರಂಧ್ರವನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ದೊಡ್ಡದು ಮಾಡಿದ. ಚಿಟ್ಟೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಹೊರಬಂತು.

ಆದರೆ ಚಿಟ್ಟೆಯ ದೇಹ ಊದಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ರೆಕ್ಕೆಗಳು ಬಲಿತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಮತ್ತೆ ಚಿಟ್ಟೆಯನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತ. ಚಿಟ್ಟೆ ಹಾರುವುದಕ್ಕೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿತು. ಆದರೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ದೇಹವನ್ನು ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಅತ್ತಿಂದಿತ್ತ ಓಡಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಚಿಟ್ಟೆ ಈಗ ರೆಕ್ಕೆ ಬಿಚ್ಚಿ ಹಾರಬಹುದು ಎಂದು ವ್ಯಕ್ತಿ ಕಾದ. ಎಷ್ಟು ಸಮಯವಾದರೂ ಚಿಟ್ಟೆಗೆ ಹಾರುವುದಕ್ಕಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆ ಚಿಟ್ಟೆ ತನ್ನ ಜೀವನವೆಲ್ಲ ಹೀಗೆ ತೆವಳುತ್ತಲೇ ಕಳೆಯಬೇಕಾಯಿತು.




ತಾನು ಚಿಟ್ಟೆಗೆ ನೆರವಾಗಬೇಕು ಎಂದ ತುಡಿತದಲ್ಲಿ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಚಿಟ್ಟೆಯ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಹಿಂದಿರುವ ವಿಚಾರವನ್ನು ಮರೆತಿದ್ದ ಮೊಟ್ಟೆಯಿಂದ ಹೊರಬರಲು ಚಿಟ್ಟೆ ಒದ್ದಾಡುವಾಗ ಅದರ ದೇಹದಿಂದ ಒಂದು ದ್ರವ ಸ್ರವಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ರೆಕ್ಕೆಗಳನ್ನು ಬಲಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಮುಂದೆ ಹಾರುವುದಕ್ಕೆ ರೆಕ್ಕೆಗಳು ಅನುಕೂಲವಾಗಬೇಕು ಎಂದಾದರೆ ಚಿಟ್ಟೆ ಕಷ್ಟ ಪಡಲೇಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಹೊರಬಂದ ಚಿಟ್ಟೆ ಹಾರುವುದಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ನೀತಿ :-- ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕಷ್ಟಗಳು ಬರಲೇಬೇಕು. ಆಗ ಮಾತ್ರ ನಾವು ಬಲಿಷ್ಠಗೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ, ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಜೀವನವನ್ನು ಎದುರಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯ.

- ಡಾ.ಈಶ್ವರಾನಂದ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ( 9341137882 )

Cow and Tiger , a short story on belief

ಒಮ್ಮೆ, ಮೇಯಲು ಹೋಗಿದ್ದ ಹಸುವೊಂದು, ಹಸಿದ ಹುಲಿಯ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿತ್ತು.‌

ಹುಲಿ ಹಸುವನ್ನು ಕೊಂದು ತಿನ್ನಲೆಂದು ಮುಂದಡಿ ಇಟ್ಟಾಗ, ತನ್ನ‌ ಪ್ರಾಣ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಹಸು ಓಡ ತೊಡಗಿತು. ಹುಲಿ ಅದರ ಬೆನ್ನಟ್ಟಿತು.

ಹಸು ಓಡುತ್ತಾ ಓಡುತ್ತಾ ಒಂದು ಖಾಲಿಯಾದ ಕೆರೆಯ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿತು. ಬೇರೆ ದಾರಿ ಕಾಣದೇ ಆ ಕೆರೆಗೆ ಧುಮುಕಿತು. ಅದರ ಹಿಂದೆ ಬಂದಿದ್ದ ಹುಲಿಯೂ ಆ ಕೆರೆಗೆ ಧುಮುಕಿತು.

ನೀರಿಲ್ಲದ ಆ ಕೆರೆ ಖಾಲಿಯಾಗಿದ್ದಿದ್ದರೂ, ದಪ್ಪವಾದ ಕೆಸರು ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು.

ಹಸು ಮತ್ತು ಹುಲಿ ಎರಡೂ ಅಲುಗಾಡಲಾಗದ ರೀತಿ ಆ ಕೆಸರಿನಲ್ಲಿ‌ ಅಲ್ಲಲ್ಲೇ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡವು. ಎಷ್ಟು ‌ಒದ್ದಾಡಿ ಯತ್ನಿಸಿದರೂ ಕೊಂಚವೂ ಮುಂದೆ ಸರಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

ಎರಡೂ ಪ್ರಾಣಿಗಳು, ತಮ್ಮ ತಲೆಗಳಷ್ಟೇ ಹೊರಗೆ ಕಾಣಿಸುವಷ್ಟು ಆ ಕೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಹೂತುಹೋಗಿದ್ದವು.‌

ಹುಲಿ‌ ಹಸುವಿನತ್ತ ಕ್ರೂರ ದೃಷ್ಟಿ ಬೀರುತ್ತಾ, "ನಿನ್ನನ್ನು ತಿಂದು‌ ಮುಗಿಸುವೆ ನಾನು, ಇನ್ನು ಹೇಗೆ ಬಚಾವಾಗುವೆ?"  ಎಂದು‌ ಸವಾಲೊಡ್ಡಿತು.

ಹಸು ಹುಲಿಯತ್ತ ನೋಡಿ ನಗುತ್ತಾ  "ನಿನಗೆ‌ ಯಜಮಾನ ಇದ್ದಾನಾ?"  ಎಂದು‌ ಕೇಳಿತು.

"ನಾನೇ ಈ ಕಾಡಿನ ರಾಜ.‌ ನನಗೆ ಬೇರೆ ಯಜಮಾನ ಯಾರು?"

"ನೀನು ಕಾಡಿನ ರಾಜನೇ ಆದರೂ, ನಿನ್ನನ್ನು ಇನ್ನು ಯಾರೂ ಬದುಕುಳಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ಕತೆ ಮುಗಿಯಿತು" ಎಂದು ಹಸು ತಮಾಷೆ ಮಾಡಿತು.

"ಅರೆ, ನಿನ್ನ‌ ಕತೆಯೂ ಅಷ್ಟೇ. ನಿನ್ನನ್ನು ಯಾರು ಬದುಕಿಸುತ್ತಾರೆ ಇನ್ನು? ಸಾಮಾನ್ಯ ಪಶು ನೀನು"  ಎಂದು ಹುಲಿ ವ್ಯಂಗ್ಯದಿಂದ ಕೇಳಿತು.

"ನಾನು ಬದುಕುಳಿಯುತ್ತೇನೆ.‌ ನೋಡ್ತಾ ಇರು.‌ ನನಗೆ ಯಜಮಾನ ಇದ್ದಾನೆ. ಸೂರ್ಯಾಸ್ತಮಾನದ ನಂತರ ನಾನು ಹಟ್ಟಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗದೇ ಇರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಆತ ನನಗಾಗಿ ಹುಡುಕಾಡಿಕೊಂಡು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದೇ ಬರುತ್ತಾನೆ." ಎಂದಿತು ಹಸು.

ಕತ್ತಲಾದಾಗ ಹಸು ನುಡಿದಂತೆಯೇ ಆಯ್ತು.

Cow and Tiger , a short story on belief


ಹಟ್ಟಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗದ ಹಸುವಿಗಾಗಿ, ಅದರ ಯಜಮಾನ ಊರಿನ ಜನರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಕೊಳ್ಳಿಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು, ಹಸುವಿಗಾಗಿ ಹುಡುಕಾಡುತ್ತಾ, ಅದೇ ಕೆರೆಯ ಬಳಿಗೆ ಬಂದನು.

ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಹಸುವನ್ನು ಬಚಾವು ಮಾಡಿ ಊರಿನತ್ತ ಸಾಗಿದರು.

"ನಾನೇ ಈ ‌ಕಾಡಿನ ರಾಜ, ನನಗ್ಯಾರೂ ಯಜಮಾನರೇ ಇಲ್ಲ" ಅನ್ನುವ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಮೆರೆದ ಆ ಹುಲಿ‌ ಮಾತ್ರ, ಕೆಸರಿನಲ್ಲಿಯೇ ಪ್ರಾಣ ಬಿಡಬೇಕಾಯ್ತು.

"ನನ್ನ ಯಜಮಾನ ಇದ್ದಾನೆ, ಆತ ನನ್ನನ್ನು ಹೇಗಾದರೂ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ" ಅನ್ನುವ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಂಬಿಕೆಯಲ್ಲಿ‌ ಇದ್ದ ಹಸು ಬಚಾವಾಯಿತು.

 ಹೀಗೆಯೇ, ನಾವು ಕೂಡ, ಪರಮಾತ್ಮನೆಂಬ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಯಜಮಾನನ ಮೇಲೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರಬೇಕು.

 ನಮ್ಮ ಬಾಳಿನ ಒಳಿತು ಕೆಡುಕುಗಳ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಆತನಿಗೆ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಬೇಕು

ಕಾಳಿದಾಸ - ವಿದ್ಯಾ ದಧಾತಿ ವಿನಯಂ , a short story

ಮಹಾಕವಿ ಕಾಳಿದಾಸನಿಗೆ ತಾನು ಮಹಾಜ್ಞಾನಿಯೆಂಬ ಗರ್ವ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚೇ ಇತ್ತು.

ಒಂದು ಬಾರಿ ಪರ್ಯಟನೆ ಮಾಡುತ್ತ   ಕಾಳಿದಾಸನು  ಕಾಡಿನ ಮೂಲಕ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದನು. ದಾರಿ ಸುದೀರ್ಘವಾದ ಕಾರಣ   ಆತನ ಪಯಣ  ದಿನವಿಡೀ ಹಿಡಿಯಿತು. ಸೂರ್ಯನು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಜ್ವಲಿತನಾಗಿ  ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯ ಕಿರಣಗಳನ್ನು ಬೀರುತ್ತಿದ್ದನು. ಬಿಸಿಲಿನ  ಪಯಣದಿಂದ  ನೀರಿನ ಕೊರತೆ ಕಾಳಿದಾಸನನ್ನು  ಕಾಡತೊಡಗಿತು. ಅವನಿಗೆ ಬಾಯಾರಿಕೆಯಾಗ ತೊಡಗಿತು.  ಅದೇ ಸಮಯಕ್ಕೆ  ಒಬ್ಬ ವೃದ್ಧ ಸ್ತ್ರೀ ನೀರಿನ ಪಾತ್ರೆಯೊಂದಿಗೆ ಹಾದು ಹೋಗುವುದನ್ನು ಕಂಡನು. ಆತ ಆನಂದದಿಂದ,  ಆತುರದಿಂದ ಅವಳ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಕರೆದನು:

ಕಾಳಿದಾಸ - "ಓ ತಾಯಿ! ಸೂರ್ಯನು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕಠೋರವಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಈ ಅಸಹನೀಯ ಬಾಯಾರಿಕೆಯು ನನ್ನ ಗಂಟಲನ್ನು ಮುಳ್ಳಿನಂತೆ ಚುಚ್ಚುತ್ತಿದೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ನನಗೆ ಕುಡಿಯಲು ನೀರುಕೊಡುವ  ದಯೆ ತೋರಿ" ಎಂದು ವಿನಂತಿಸಿದನು.

ಸ್ತ್ರೀ - "ಮಗೂ,  ನಿನ್ನ ಬಾಯಾರಿಕೆಯನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವೆ. ಆದರೆ ನನಗೆ ನಿನ್ನ ಪರಿಚಯವಿಲ್ಲವಲ್ಲಾ. ಮೊದಲು ನೀನು ನಿನ್ನ  ಪರಿಚಯ ಹೇಳು, ನಾನು ನೀರನ್ನು ನೀಡುವೆ"

ಕಾಳಿದಾಸ ಮಾತುಕತೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ನಿಮಿಷ ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡಲು ಬಯಸಲಿಲ್ಲ. ಅವನ ಬಾಯಿಂದ ಹೊರಡುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪದವೂ ಅವನ ಒಣಗಿದ ಗಂಟಲನ್ನು ಹಿಂಸಿಸುವಂತೆ ತೋರುತ್ತಿತ್ತು. ವೃದ್ಧ ಮಹಿಳೆಗೆ  ಬೇಗನೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು: "ನಾನೊಬ್ಬ ಪ್ರವಾಸಿ"

ಸ್ತ್ರೀ - "ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರವಾಸಿಗರು ಇಬ್ಬರೇ.  ಒಬ್ಬ ಸೂರ್ಯ, ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಚಂದ್ರ. ಇಬ್ಬರೂ ಹಗಲು ರಾತ್ರಿಗಳನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ"

ವೃದ್ಧನಾರಿಯ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ತಬ್ಬಾಬ್ಬಾದ ಕಾಳಿದಾಸನು - "ನಾನೊಬ್ಬ ಅತಿಥಿ, ಈಗ ನೀರು ಸಿಗುವುದೇ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.

ಆಗ ಆ ಸ್ತ್ರೀಯು - "ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅತಿಥಿಗಳೂ ಇಬ್ಬರೇ. ಒಂದು ಧನ, ಮತ್ತೊಂದು ಯೌವ್ವನ. ಇಬ್ಬರೂ ಬಂದು ಹೊರಟು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ. ನಿಜ ಹೇಳು, ನೀನು ಯಾರು?"

ವೃದ್ಧನಾರಿಯ ಪ್ರಬುದ್ಧ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಲು ಕಾಳಿದಾಸನಿಗೆ ಪದಗಳಿಗೆ ತಡಕಾಡುವಂತಾದರೂ ಆತ ಹೇಳಿದ,  "ನಾನು ಸಹನಶೀಲ. ಈಗಲಾದರೂ ನೀರು ದೊರೆಯುತ್ತದೆಯೇ?"

ಕಾಳಿದಾಸ - ವಿದ್ಯಾ ದಧಾತಿ ವಿನಯಂ , a short story


ಸ್ತ್ರೀ - "ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸಹನಶೀಲರೂ ಇಬ್ಬರೇ!! ಒಂದು ಭೂಮಿ, ಮತ್ತೊಂದು ವೃಕ್ಷ.  ಭೂಮಿ ಪುಣ್ಯವಂತರೊಡನೆ ಪಾಪಿಷ್ಠರನ್ನೂ ಸಹಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಮರವು ಕಲ್ಲೆಸೆದರೂ ಸಿಹಿಯಾದ ಹಣ್ಣನ್ನೇ ಕೊಡುತ್ತದೆ"

ಈಗ ಕಾಳಿದಾಸ ಹತಾಶನಾಗತೊಡಗಿದ. ಅಸಹನೀಯ ಬಾಯಾರಿಕೆಯು ಆತನನ್ನು ವಿಚಲಿತಗೊಳಿಸಿತು. ಆದರೂ ಪಟ್ಟು ಬಿಡದಂತೆ ನುಡಿದ, "ನಾನೊಬ್ಬ ಹಠಮಾರಿ"

ಸ್ತ್ರೀ - "ಇಲ್ಲ, ನೀನು ಹಠಮಾರಿ ಆಗಲು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹಠಮಾರಿಗಳೂ ಇಬ್ಬರೇ...ಒಂದು ಉಗುರು, ಇನ್ನೊಂದು ಕೂದಲು.  ಎಷ್ಟು ಬಾರಿ, ಕತ್ತರಿಸಿದರೂ ಮತ್ತೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ"

ಕಾಳಿದಾಸನಿಗೀಗ ಬೇಸರವಾಗತೊಡಗಿತು. ಆತ ತಾಳ್ಮೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡ. ಕೆಲವು ಗುಟುಕು ನೀರಿಗಾಗಿ ಇಷ್ಟೊಂದು ಪ್ರಹಸನವೇ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, "ನಾನೊಬ್ಬ ಮೂರ್ಖ!!" ಎಂದನು.

ಸ್ತ್ರೀ - "ಅದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮೂರ್ಖರೂ ಸಹ ಇಬ್ಬರೇ!!
ಒಬ್ಬ ರಾಜ- ಯೋಗ್ಯತೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಎಲ್ಲರ ಮೇಲೂ ಆಳ್ವಿಕೆ ಮಾಡುತ್ತ ದರ್ಬಾರು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.  ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಆ ರಾಜನ ಆಸ್ಥಾನ ಪಂಡಿತ. ರಾಜನನ್ನು ಓಲೈಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ, ಸುಳ್ಳು ಕಥೆಗಳನ್ನು ನಿಜವೆಂದು ಬಿಂಬಿಸುತ್ತಾನೆ..!"

ಈಗ ಕಾಳಿದಾಸ ಏನೂ ಹೇಳುವ ಮನಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ.  ಆ ವೃದ್ಧ ನಾರಿಯ  ಬುದ್ಧಿಶಕ್ತಿಗೆ ಆತ ಬೆರಗಾದ. ಜಗತ್ತು ಕಂಡ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಂಸ್ಕೃತ ಕವಿ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆತನಿಗೆ, ಪ್ರಾಯಶಃ ಓದಲು ಸಹ ತಿಳಿದಿಲ್ಲದ ವಯಸ್ಸಾದ ಅನಕ್ಷರಸ್ಥ ಮಹಿಳೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸಿ  ನಿಲ್ಲಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ತನ್ನ ಸೋಲನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡನು ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯ ಕಾಲಿಗೆ ಬಿದ್ದನು.

"ಓ ತಾಯಿ! ನಾನು ಮಹಾಜ್ಞಾನಿ ಎಂಬ ಗರ್ವದಿಂದ   ಮೂರ್ಖನಾಗಿದ್ದೆ. ನೀವು ನನ್ನ ಕಣ್ಣು ತೆರೆಸಿದಿರಿ.  ನನ್ನ ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿ ಮತ್ತು  ಕರುಣೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಿ. ನನಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ನೀರು ಕೊಡಿ, ನಾನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ" ಎಂದು ನುಡಿದನು.

ಆಗ "ಏಳು ಮಗೂ" ಎಂಬ ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿ ತಲೆ ಎತ್ತಿ ನೋಡಿದನು. ಅಲ್ಲಿ ವೃದ್ಧಸ್ತ್ರೀಯ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಸರಸ್ವತಿ ದೇವಿ ನಿಂತಿದ್ದಳು. ಆಕೆಗೆ ಕೈಮುಗಿದಾಗ ಸರಸ್ವತಿ ದೇವಿ ಹೇಳಿದಳು.

"ಯಾವುದೇ ಜ್ಞಾನಿಯಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುವ ಅಹಂಕಾರವು ಆತನ ಸಾಧನೆಗಳನ್ನು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿಸುತ್ತವೆ. ನೀನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ವಿದ್ಯಾವಂತ. ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಶಿಕ್ಷಣದೊಂದಿಗೆ, ನಿನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ತುಂಬಲು  ದುರಹಂಕಾರಕ್ಕೂ ನೀನು ಜಾಗವನ್ನು ನೀಡಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನಿನಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡಲು ನಾನೇ ಬರಬೇಕಾಯಿತು. ನಿಜವಾದ ವಿದ್ವಾಂಸರ ಗುರುತು ಅವರ ಜ್ಞಾನವಲ್ಲ,  ಅವರ ನಮ್ರತೆ!.  ವಿದ್ಯೆಯಿಂದ ಜ್ಞಾನ ಸಂಪಾದನೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು, ಗರ್ವ ಅಹಂಕಾರವಲ್ಲ..! ನಿನ್ನ ವಿದ್ಯೆಗೆ ದೊರೆತ ಮಾನ ಸನ್ಮಾನಗಳನ್ನೇ ನೀನು ಸರ್ವಸ್ವವೆಂದು ಭಾವಿಸಿದೆ. ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣು ತೆರೆಸುವುದು ಅವಶ್ಯಕವಾಗಿತ್ತು"

ಕಾಳಿದಾಸನಿಗೆ ತನ್ನ ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವಾಯಿತು. ಕೈಮುಗಿದು ಕ್ಷಮೆಯಾಚಿಸಿದನು.
ತಾಯಿ ಸರಸ್ವತಿ, ಮುಗುಳ್ನಕ್ಕು ಕೊನೆಗೆ ಬಾಯಾರಿಕೆಯಿಂದ ತಣಿದಿದ್ದ ಕಾಳಿದಾಸನಿಗೆ ನೀರಿನ ಮಡಕೆಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದಳು. ಅವನು ಕೃತಜ್ಞತೆಯಿಂದ ಹೊಳೆಯುವ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಮಡಕೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು ಮತ್ತು ಅಮೃತಕ್ಕಿಂತ ಸಿಹಿಯಾದ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿದನು!

ಅದು ಅವನ ನೀರಿನ ಬಾಯಾರಿಕೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಜ್ಞಾನದ ದಾಹವನ್ನೂ ತಣಿಸಿತು.

ನೀತಿ:  ವಿದ್ಯಾ ದಧಾತಿ ವಿನಯಂ ,  ವಿದ್ಯೆಗೆ ವಿನಯವೇ ಭೂಷಣ

ಪಕ್ವತೆ ಉನ್ನತಿಯ ಲಕ್ಷಣ , Maturity is sign of Progress

ಒಮ್ಮೆ ಒಬ್ಬ ರಾಜ ಬೇಟೆಯಾಡಲು ಹೊರಟ. ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ನುಗ್ಗಿದ. ಉತ್ಸಾಹದಲ್ಲಿ ತುಂಬ ದೂರ ಹೋದದ್ದೇ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಸಾಯಂಕಾಲವಾಗುತ್ತ ಬಂದಿತು. ಹಸಿವೆ, ನೀರಡಿಕೆಗಳು ಬಾಧಿಸುತ್ತಿವೆ. ಮರಳಿ ಪಟ್ಟಣಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕಾದರೆ ದಾರಿ ತಿಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ.

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ರಾಜನನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಸೈನಿಕನೊಬ್ಬ ಬಂದ. ಇಬ್ಬರೂ ಮುಂದೆ ಬರುವಾಗ ಮಂತ್ರಿಯೂ ಸೇರಿಕೊಂಡ. ಮೂವರೂ ಸೇರಿ ತಮ್ಮ ಪಟ್ಟಣದ ಮಾರ್ಗ ಅರಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಕೊನೆಗೆ ಕಾಡಿನ ಕೊನೆಗೆ ಬಂದು ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಹಳ್ಳಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ದಾರಿಯನ್ನು ಕೇಳಲು ಮೂವರೂ ಮೂರು ದಿಕ್ಕಿಗೆ ನಡೆದರು.

ರಾಜನಿಗೆ ಒಂದು ದಾರಿ ಸಿಕ್ಕಿತು, ಆದರೆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಮುಂದೆ ರಸ್ತೆ ಎರಡು ಭಾಗವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲೇ ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಒಬ್ಬ ಸನ್ಯಾಸಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ. ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಪೂರ್ಣ ಅಂಧನಂತೆ ತೋರುತ್ತಿತ್ತು. ರಾಜ ಹೋಗಿ, `ಪೂಜ್ಯ ಸನ್ಯಾಸಿಗಳೇ ವಂದನೆಗಳು. ನಾನು ದಾರಿ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ.

ನನಗೆ ಪಟ್ಟಣ ಸೇರಬೇಕಾಗಿದೆ. ಮುಂದಿರುವ ಎರಡು ದಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ಸರಿ ಎಂದು ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡಬಲ್ಲಿರಾ` ಎಂದು ಕೇಳಿದ. ಆಗ ಅಂಧ ಸನ್ಯಾಸಿ, `ದಯವಿಟ್ಟು ಎಡಗಡೆಯ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲೇ ಹೋಗಿ ಅದು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪಟ್ಟಣಕ್ಕೇ ತಲುಪಿಸುತ್ತದೆ` ಎಂದ. ಮಂತ್ರಿಯೂ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ತಿರುಗಾಡಿ ಮತ್ತೆ ಅಲ್ಲಿಗೇ ಬಂದ. ಅವನೂ ಸನ್ಯಾಸಿಯನ್ನು ಅದೇ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿ ಅದೇ ಉತ್ತರ ಪಡೆದುಕೊಂಡ.

ಆದರೆ ಸನ್ಯಾಸಿ ದಾರಿ ತೋರುವಾಗ, `ಇದೇ ತಾನೇ ತಮ್ಮ ರಾಜರು ಹೀಗೆಯೇ ಹೋದರು` ಎಂದ. ಕೆಲ ಸಮಯದ ನಂತರ ಸೈನಿಕ ಅಲ್ಲಿಗೇ ಬಂದ. ಸನ್ಯಾಸಿಯನ್ನು ದಾರಿ ಕೇಳಿದ. ಆಗ ಸನ್ಯಾಸಿ `ಹೌದಪ್ಪ, ಎಡಗಡೆಯ ದಾರಿಯನ್ನೇ ಹಿಡಿದು ಹೋಗು. ಅದೇ ಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಇದೀಗ ನಿಮ್ಮ ರಾಜರು ಮತ್ತು ಮಂತ್ರಿಗಳು ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ` ಎಂದ.

ನಂತರ ಮೂವರೂ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿಕೊಂಡಾಗ ಸನ್ಯಾಸಿ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಮಾಡಿದ ವಿಷಯ ಚರ್ಚೆಗೆ ಬಂತು. ರಾಜನಿಗೆ ಒಂದು ಸಂದೇಹ ಬಂತು. ತಾನು ಸನ್ಯಾಸಿಯನ್ನು ಕೇವಲ ದಾರಿ ಕೇಳಿದೆನೇ ಹೊರತು ತನ್ನ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ತಾನು ರಾಜ ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ಹೇಗೆ ಗೊತ್ತಾಯಿತು. ಹಾಗಾದರೆ ಆತ ಅಂಧತ್ವದ ನಾಟಕ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆಯೇ. ಮಂತ್ರಿಗೂ, ಸೈನಿಕನಿಗೂ ಇದೇ ಪ್ರಶ್ನೆ ಬಂದಿತು. 

ಪಕ್ವತೆ ಉನ್ನತಿಯ ಲಕ್ಷಣ , Maturity is sign of Progress


ಮೂವರೂ ಮರಳಿ ಸನ್ಯಾಸಿಯ ಕಡೆಗೆ ನಡೆದರು. ಆತ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅಂಧನೇ. ನಮ್ಮ ಪರಿಚಯ ತಮಗೆ ಹೇಗೆ ಆಯಿತು ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ ಆತ ಹೇಳಿದ, `ತಾವು ದಾರಿ ಕೇಳುವಾಗ ಪೂಜ್ಯ ಸನ್ಯಾಸಿಗಳೇ ಎಂದು ಕರೆದಿರಿ. ತಮ್ಮ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ವಿನಯ, ಗಾಂಭೀರ್ಯ ತಾವು ರಾಜರೇ ಇರಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿಸಿತು.

ನಂತರ ಬಂದ ಮಂತ್ರಿಗಳು ಸಾಧುಗಳೇ ಎಂದು ಕರೆದರು. ಆಮೇಲೆ ಬಂದ ಸೈನಿಕ ಏ ಕುರುಡ ಬಾಬಾ ಎಂದು ಕೂಗಿದ. ನೀವು ಮೂವರೂ ಬಳಸಿದ ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಧ್ವನಿಯಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಊಹಿಸಿದೆ`. ಯಾವಾಗಲೂ ನಮ್ಮ ನಾಲಿಗೆ ನಮ್ಮ ಮಟ್ಟ ಸಾರುತ್ತದೆ. ಅಂತೆಯೇ ಉನ್ನತಸ್ಥಾನಕ್ಕೇರಿದವರು ತಮ್ಮ ಭಾಷೆಯನ್ನೂ, ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಮೃದುಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಮೃದುತ್ವ ಪರಿಪಕ್ವವಾದದ್ದರ ಲಕ್ಷಣ.

ಮರ ಎತ್ತರವಾದಷ್ಟೂ ಬಾಗುತ್ತದೆ, ಹಣ್ಣು ತುಂಬಿದ ಮರವೂ ಬಾಗುತ್ತದೆ. ಒಗರು, ಹುಳಿಯಾಗಿದ್ದ ಬಿರುಸು ಕಾಯಿ ಮಾಗಿದ ಹಾಗೆ ಮೃದುವಾಗಿ, ಸಿಹಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಪಕ್ವತೆಯೇ ಉನ್ನತಿಯ ಲಕ್ಷಣ.


ಉಪದೇಶ ಅಲ್ಲ.ಉಪಕಾರದ ಸಂತೋಷ - a short story

ಒಮ್ಮೆ ಒಬ್ಬ ಪತ್ರಕರ್ತ ಒಬ್ಬ ದೊಡ್ಡ ಶ್ರೀಮಂತನನ್ನು ಸಂದರ್ಶನ ಮಾಡಿತ್ತಿದ್ದ"ತಾವು ದೇಶದ  ಶ್ರೀಮಂತರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು.ಸುಖ ಭೋಗ.ಅದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಎಲ್ಲವೂ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿದೆ.ಹೀಗಿರುವಾಗ ನೀವು ಅತ್ಯಂತ ಸುಖಿಗಳು ಎನ್ನುವುದು ಎಲ್ಲರ ಅನಿಸಿಕೆ.ಈ ಎಲ್ಲಾ ಸುಖ.ಸಂತೋಷಗಳಲ್ಲಿ ತಮಗೆ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಸುಖ. ಸಂತೋಷ. ನಿರಾಳ.ನೆಮ್ಮದಿ ನೀಡಿದ ಸುಖ ಯಾವುದು?
~~~~
ಸಿರಿವಂತ ಹೇಳಿದ.... ನಾನು ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಹಂತದ ಸುಖಗಳನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ.
ಮೊದಲನೆಯದು...ದುಡ್ಡು ಮಾಡುವ ಹಂತ...ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಹಲವಾರು ರೀತಿಯ ಮೋಸ.ವಂಚನೆ.ಸುಳ್ಳು. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿ ಬಂದರು ಕೇರ್ ಮಾಡದೆ ಸಂಪಾದಿಸಿದೆ.ಆದರೆ..ಸಂಪತ್ತುಗಳನ್ನು ಕೂಡಿಹಾಕುವುದೇ ಸಂತೋಷವಲ್ಲ ಎಂದು ಅರ್ಥ ವಾಗಿ.ನಿಜವಾದ ಸುಖ ಎಲ್ಲಿದೆ ಎಂಬ ಯೋಚನೆಯಿಂದ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬೇಕು.ಆಗ ಸುಖ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂದುಕೊಂಡೆ ಆದರೆ ಹೇಗೆ.....
~~~~
ಬೆಲೆ ಬಾಳುವ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಅಂದುಕೊಂಡು...ಅರಮನೆಯಂಥ ಮನೆ.ವಿಮಾನ. ಹಡಗು.ವಿಲ್ಲಾಗಳು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಖರೀದಿಸಿ ಗುಡ್ಡೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡೆ.ಬಯಸಿದ್ದು ಅಂಗೈಯಲ್ಲಿ ಬಂದು ಬೀಳುವಾಗ ಅದಕ್ಕೆ ಬೆಲೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಹಸಿವಾದಾಗ ಹಳಸಿದ ಅನ್ನವೂ ಮೃಷ್ಠಾನ್ನದ ಪರಮಾನ್ನ ಎನಿಸುತ್ತದೆ. ದಣಿವಾದಾಗ ಎಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದರು ನಿದ್ದೆ ಒತ್ತರಿಸಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆ ನನ್ನಲ್ಲಿರುವ ಈ ಬೆಲೆಕಟ್ಟಲಾಗದ ಸಂಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಬೆಲೆ ಇಲ್ಲ.ಎನ್ನುವ ಸತ್ಯ ಗೊತ್ತಾಗಿ.ಹಾಗಾದರೆ ನಿಜವಾದ ಸುಖ ಯಾವುದು ಎಂಬ ಕೊರಗು ಮತ್ತೆ ಶುರುವಾಯ್ತು.ಆಗ ಹೊಳೆದದ್ದು ಅಧಿಕಾರ ಮತ್ತು ಕೀರ್ತಿಗಳ ಯೋಚನೆ.....
~~~~~
ಸರಿ ಎಂದು ರಾಜಕೀಯಕ್ಕಿಳಿದೆ.ಡೈರೆಕ್ಟಾಗಿ ಅಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಇನ್ ಡೈರಕ್ಟಾಗಿ ದೇಶ.ರಾಜ್ಯಗಳ ಅಧಿಕಾರದ ಸೂತ್ರದಾರನಾಗಿ ಕಿಂಗ್ ಮೇಕರ್ ಎನಿಸಿಕೊಂಡೆ.ಅಧಿಕಾರದ ನಶೆ ತಲೆಗೇರಿದರೂ....ನಾನು ಹುಡುಕುತ್ತಿರುವುದು "ಇದಲ್ಲ.ಇದಲ್ಲ" ಎಂದು ನನ್ನ ಒಳಮನಸು ಚುಚ್ಚಿ ಚುಚ್ಚಿ ಕೂಗಿ ಕೂಗಿ ಹೇಳುತ್ತಿತ್ತು....
~~~~
ಹೀಗಿರುವಾಗ ಒಂದಿನ  ನನ್ನ ಫ಼್ರೆಂಡ್ ಒಬ್ಬ ಬಂದು ಒಂದು ಒಂದು ಬೇಡಿಕೆ ಇಟ್ಟ."ಅನಾಥ ಮಕ್ಕಳ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ನಿನ್ನಿಂದ ನೂರಾರು ಗಾಲಿ ಕುರ್ಚಿಗಳು ಬೇಕಾಗಿದೆ.ಅವುಗಳನ್ನು ನೀನು ಕೊಡಿಸಬೇಕು.ನಂತರ ಅವುಗಳ ವಿತರಣೆಗೆ ಬರಬೇಕು "ಎಂದು ಹೇಳಿದ. ಇದು ನಾನು ಕಂಡು ನೋಡಿರದ ಬದುಕಿನ ಇನ್ನೊಂದು ಮುಖ.ಆಯ್ತು ನೋಡೆಬಿಡೋಣ ಎಂದುಕೊಂಡು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಹೋದೆ.....ಇಲ್ಲಿವರೆಗೂ ತೆವಳಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಮಕ್ಕಳು ನಾನು ಕೊಡಿಸಿದ ಗಾಲಿ ಕುರ್ಚಿ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಚಲಿಸುತ್ತ.ನಗುತ್ತ.ಕೇಕೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಕುಪ್ಪಳಿಸುತ್ತಿದ್ದುದನ್ನು ನೋಡಿ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೆ ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು ತೇವಗೊಂಡವು....
~~~~
ಉಪದೇಶ ಅಲ್ಲ.ಉಪಕಾರದ ಸಂತೋಷ - a short story

 ಅವತ್ತಿನಿಂದ ನನ್ನ ಬದುಕು ಹೊಸ ಅಯಾಮ ಪಡೆದುಕೊಳ್ತು.ಇರುವವರಿಗಿಂತ ಇಲ್ಲದವರಿಗೆ.ಅನಗತ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಅಗತ್ಯ ಇರುವವರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ತೃಪ್ತಿ. ಸಂತೋಷ...ನನ್ನಲ್ಲಿರುವ ಯಾವ ಐಷಾರಾಮಿ ವಸ್ತುಗಳಿಗೂ ಸಮವಲ್ಲ.ಅನ್ನುಸ್ತು.... ~~~~ ಇದಕ್ಕೂ ಮೀರಿದ ಒಂದು ಘಟನೆ ನನ್ನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ನೆಡೆಯಿತು.....ಯಾವುದೋ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಮುಗಿಸಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿರಬೇಕಾದರೆ ಯಾರೋ ಕಾಲನ್ನು ಹಿಡಿಕೊಂಡಂತಾಗಿ ಬಗ್ಗಿ ನೋಡಿದಾಗ ಒಬ್ಬ ಚಿಕ್ಕ ಹುಡುಗ ನನ್ನ ಕಾಲನ್ನು ಭದ್ರವಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ನನ್ನನ್ನೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ.ನಾನು ಆ ಹುಡುಗನನ್ನು ಹಿಡಿದೆತ್ತಿ" ಏಕೆ ಮಗು ಏನಾಯ್ತು.ಏನಾದರೂ ಬೇಕಿತ್ತಾ"ಎಂದು ಕೇಳಿದೆ.ಆ ಹುಡುಗ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ನೋಡಿ ನಸುನಗುತ್ತ "ನಿಮ್ಮನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಣ್ಣೊಳಗೆ ಪ್ರಿಂಟ್ ಆಗುವ ಹಾಗೆ ನೋಡಬೇಕು " ಅಂದ.ನಾನು.. ನಗುತ್ತ "ನೋಡು ಕಂದ.ಆದ್ರೆ ಯಾಕೆ ನನ್ನ ನೋಡ್ಬೇಕು ಅಂತ ಹೇಳಿ ನೋಡು ಅಂದೆ".... ~~~~~ ಆದಕ್ಕೆ ಆ ಹುಡುಗ ....." ನಿಮ್ಮಿಂದ ನಮ್ಮ ಜೀವನ ಸುಖ ಸಂತೋಷದಿಂದ ನೆಡೆಯುತ್ತಿದೆ.ಇದಕ್ಕೆ ನಿಮಗೆ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಹೇಳಿದರೆ ಅದು ತುಂಬಾ ಸಣ್ಣಮಾತಾಗುತ್ತದೆ.ನಮ್ಮ ಟೀಚರ್ ಹೇಳ್ತಿದ್ರೂ..ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದಿನ ಸಾಯಬೇಕು.ಸತ್ತ ನಂತರ ಆ ದೇವರು ನಮಗೆ ಉಪಕಾರ. ಅಪಕಾರ ಮಾಡಿದವರ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿ ಅವರನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಹೇಳುತ್ತಾನಂತೆ.ಆಗ ದೇವರ ಮುಂದೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಗುರುತಿಸಬೇಕು.ಅವನಿಗೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಕೊಡಬೇಕು.....ಇವತ್ತು ನನ್ನ ಮತ್ತೆ ನನ್ನಂತೆ ಇರುವ ಸಾವಿರಾರು ಅಂಗವಿಕಲರು.ಬಡವರು.ಕಣ್ಣಿಲ್ಲದವರು.ಅನಾಥರು.ಅನಾರೋಗ್ಯ... ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲ ಸಂತೋಷ. ಸುಖ. ನಗು.ನೆಮ್ಮದಿ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನಮಗಾಗಿ ಯಾರೋ ಒಬ್ಬರು ಇದ್ದಾರೆ ಎನ್ನುವ ನಂಬಿಕೆ. ದೈರ್ಯ.ಭರವಸೆಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿರುವವರು ಇವರು.ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ನೀನು.....ಅವರು ನಮಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಎಲ್ಲ ಸುಖ. ಸಂತೋಷಗಳನ್ನು ಇವರಿಗೆ ಕೊಡು ಎಂದು.ದೇವರ ಹತ್ರ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಮುಖವನ್ನು ನನ್ನ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ದಾಖಲು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ"ಎಂದು ಹೇಳಿದ..... ~~~~~ ಆ ಹುಡುಗ ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳ ಆ ಕ್ಷಣ....ನನ್ನ ಜೀವನದ ಅತ್ಯಂತ ಸುಖಮಯ ಕ್ಷಣ.ಆ ಆನಂದದ ಮುಂದೆ ಯಾವುದು ಶಾಶ್ವತವಲ್ಲ.ನಾನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದ ಸುಖ ಇದೇ."ಬದುಕಲು ಆಸ್ತಿ ಬೇಕು. ಆದರೆ ಆಸ್ತಿ.. ಬದುಕಿನ ಸ್ಥಿತಿ ಗತಿಗಳನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಬಾರದು ಎಂಬ ಸತ್ಯ ಅರ್ಥವಾಗಿ ಬದುಕಿನ ಗತಿ ಈಗ ಬದಲಾಗಿದೆ".ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ.ಶ್ರೀಮಂತನ ಉತ್ತರ ಕೇಳಿದ. ಪತ್ರಕರ್ತನ ಕಣ್ಣೊಳಗಿಂದ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದ ನೀರಲ್ಲಿ "ಪುನೀತ" ಭಾವದ ನೆರಳು ಭಾವಗೀತೆ ಹಾಡುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ.

ಎಲ್ಲರೂ ಅಳುತ್ತಿದ್ದರೆ,ದೇವರು ಮಾತ್ರ ನಗುತ್ತಿದ್ದ - a short story

 

ಅವನಿನ್ನೂ ಎರಡೂವರೆ ವರ್ಷದ ಪುಟ್ಟ ಮಗು. ಆಗಷ್ಟೇ ನಡೆಯಲು ಕಲಿತಿದ್ದ. ಮಾತು ತೊದಲು ತೊದಲು. ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಎದ್ದು ಅಜ್ಜನ ಜತೆ ಪೂಜೆಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವುದು ಅಭ್ಯಾಸ. ಆಗಾಗ `ಅಜ್ಜ ನಾನು ಪೂಜೆ ಮಾಡ್ತೀನಜ್ಜ' ಅಂತ ಕೊರಳು ಕೊಂಕಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ``ನೀನು ಇನ್ನೂ ಸಣ್ಣವನು ಮಗು. ನಾನು ಪೂಜೆ ಮಾಡೋದನ್ನು ನೋಡ್ತಾ ಇರು. ದೊಡ್ಡವನಾದ ಮೇಲೆ ಮಾಡುವಿಯಂತೆ' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು ಅಜ್ಜ.*

*ಅದೊಂದು ದಿನ ಅಜ್ಜ ಏಳುವುದು ತಡವಾಗಿತ್ತು. ಅಮ್ಮನ ಕಣ್ಣು ತಪ್ಪಿಸಿ ಬಾಲಕ ದೇವರ ಮುಂದೆ ಬಂದು ಕುಳಿತು ಪೂಜೆ ಆರಂಭಿಸಿಯೇ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದ! ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಅಜ್ಜನೂ ಎದ್ದು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ದೇವರ ಕೋಣೆ ಬಳಿ ಬಂದರು. ಇಣುಕಿ ನೋಡಿದರೆ ಒಳಗೆ ಮೊಮ್ಮಗ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನ! ಅವನನ್ನು ಡಿಸ್ಟರ್ಬ್ ಮಾಡುವುದು ಬೇಡ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದ ಅಜ್ಜ, ಬಾಗಿಲ ಎಡೆಯಿಂದ ಮೊಮ್ಮಗನ ತುಂಟಾಟಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಇದ್ದರು.*

*ಅವನು ಕೆಲವೊಂದು ಅಗರಬತ್ತಿಗಳನ್ನು ತೆಗೆದು ಅಮ್ಮ ಆಗಲೇ ಹಚ್ಚಿಟ್ಟಿದ್ದ ದೀಪದ ಮೂಲಕ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಚೆಂದಕ್ಕೆ ಜೋಡಿಸಿದ. ಅಜ್ಜನಂತೆಯೇ  ನೀರು ಹಾಕಿಕೊಂಡ. ಹೂವನ್ನು ದೇವರಿಗೆ ಮುಡಿಸಿದ. ಎಲ್ಲ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ದೇವರಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡಲು ಶುರು ಮಾಡಿದ.*

*ಅಜ್ಜನಿಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯ, ಈ ಮಗು ದೇವರಲ್ಲಿ ಏನು ಕೇಳೀತು ಅಂತ. ಮಗು ತೊದಲು ನುಡಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಲು ಆರಂಭ ಮಾಡಿತು.*

*``ಓ ದೇವರೇ, ನನ್ನ ಅಜ್ಜನ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಇಟ್ಟಿರು. ಅಜ್ಜಿಯ ಕಾಲು ನೋವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡು ಆಯ್ತಾ.. ಅವರಿಗೆ ಏನಾದರೂ ಆದರೆ ನಂಗೆ ಚಾಕೊಲೇಟ್ ತಂದು ಕೊಡುವವರು ಯಾರು?''* 
ಎಲ್ಲರೂ ಅಳುತ್ತಿದ್ದರೆ,ದೇವರು ಮಾತ್ರ ನಗುತ್ತಿದ್ದ

 *``ದೇವರೇ ನನ್ನ ಅಪ್ಪ ಮತ್ತು ಅಮ್ಮನನ್ನು ನೀನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೋಡ್ಕೊಬೇಕು ಆಯ್ತಾ? ಇಲ್ಲಾಂದ್ರೆ ನನ್ನನ್ನು ಯಾರು ನೋಡ್ಕೊತಾರೆ? ನಂಗೆ ತಿನ್ನಲು ಕೊಡೋದು ಯಾರು? ಆಟ ಆಡಿಸೋದು ಯಾರು?'.* *``ನನ್ನ ಎಲ್ಲ ಫ್ರೆಂಡ್ಸ್ ಗೂ ಒಳ್ಳೆದು ಮಾಡ್ಬೇಕು ಆಯ್ತಾ… ಅವರಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಾನು ಯಾರ ಜತೆ ಆಡೋದು? ಮತ್ತೊಂದು ವಿಷಯ, ನಮ್ಮ ಮನೆ ನಾಯಿ ಉಂಟಲ್ಲಾ.. ಟಾಮಿ. ಅದಕ್ಕೆ ತುಂಬ ತುಂಬ ಒಳ್ಳೆದಾಗಬೇಕು. ನಂಗೆ ಆಡ್ಲಿಕೆ ಅದು ಬೇಕು, ಕಳ್ಳರು ಬಂದರೆ ನಮಗೆ ಹೇಳಬೇಕು ಅಲ್ವಾ?''* *ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ನೋಡ್ತಾ ಇದ್ದ ಅಜ್ಜನಿಗೆ ಪುಟ್ಟ ಮಗು ಎಷ್ಟೊಂದು ಯೋಚನೆ ಮಾಡ್ತಾ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡ್ತಾ ಇದೆಯಲ್ವಾ ಅಂತ ಅನಿಸಿತು. ನಾನ್ಯಾವತ್ತೂ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ಇಂಥ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿರಲೇ ಇಲ್ಲ. ಈ ಮಗು ಬೇರೆಯವರಿಗಾಗಿ ಎಷ್ಟೊಂದು ಬೇಡಿಕೊಳ್ತಾ ಇದೆ ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಕೊರಳುಬ್ಬಿತು.* *ಬಾಲಕನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮುಂದುವರಿದಿತ್ತು: ಇನ್ನೊಂದೇ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಉಂಟು ದೇವ್ರೆ. ಮೊದಲು ನೀನು ನಿನ್ನನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೋಡ್ಕೊ ಆಯ್ತಾ.. ಒಂದು ವೇಳೆ ನಿನಗೆ ಏನಾದರೂ ಆಗಿ ಬಿಟ್ಟರೆ ನಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕಾಪಾಡೋದು ಯಾರು?* *-ಅಜ್ಜನಿಗೆ ಮಾತೇ ಹೊರಡಲಿಲ್ಲ. ಕಣ್ಣುಜ್ಜಿಕೊಂಡು ಅತ್ತಿತ್ತ ನೋಡಿದರೆ ಮಗುವಿನ ಅಪ್ಪ, ಅಮ್ಮ, ಇಡೀ ಮನೆಯವರು ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲರೂ ಅಳುತ್ತಿದ್ದರು. ದೇವರು ನಗುತ್ತಿದ್ದ.

Story of birth of Kubera , the devata god of weath

ಕುಬೇರ ಹಿಂದೂ ಪುರಾಣಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಯಕ್ಷ ಮತ್ತು ಹಣದ ದೇವತೆ. ಅಷ್ಟದಿಕ್ಪಾಲಕರಲ್ಲೂಬ್ಬನು. ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನ ಅಧಿಪತಿ. 'ಕುಬೇರ' ಹೆಸರು ನಮಗೆಲ್ಲಾ ನೆನಪಾಗುವುದು ಎಷ್ಟೋ ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಆತ್ಮೀಯರು ಅಥವಾ ನೆಂಟರ ಮನೆಗೆ ಹೋದಾಗ ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿರುವ ಒಡವೆ, ಸೀರೆ, ಮನೆಯಲ್ಲಿ ದುಬಾರಿ ಗೃಹೋಪಯೋಗಿ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಏನು ಕುಬೇರನ ಹಾಗೆ ಬಾರಿ ಶ್ರೀಮಂತರಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಿರಿ ಲಾಟರಿ ಹೊಡಿತಾ ಅಂತ ಕೇಳುವುದುಂಟು. ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಾನಪುತ್ರರಾಗಿದ್ದು, ಎರಡನೇ ಬ್ರಹ್ಮ ಅಂತ ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ 'ಪುಲಸ್ತ್ಯ'ರು ತಾವು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಮೇರು ಪರ್ವತದ ಪ್ರಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿನ ತೃಣ ಬಿಂದುವಿನ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿದ್ದು, ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರುವಾಗ, ಆ ಪ್ರದೇಶವು ಬಹಳ ಸುಂದರವಾಗಿ ರಮಣೀಯವಾಗಿದ್ದುದರಿಂದ ದೇವ, ನಾಗ, ಋಷಿ, ಹಾಗೂ ರಾಜರ್ಷಿ ಕನ್ಯೆಯರು ನಿತ್ಯವೂ ಬಂದು ಮನಸೋಇಚ್ಛೆ ಆಟ- ಪಾಠಗಳನ್ನು ಆಡುತ್ತಾ ಬಹಳ ಗಲಾಟೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಇದರಿಂದ ಪುಲಸ್ತ್ಯರ ತಪಸ್ಸಿಗೆ ತೊಂದರೆಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಒಂದೆರಡು ಸಲ ಹೀಗೆಲ್ಲಾ ಗಲಾಟೆ ಮಾಡಬಾರದೆಂದು ಬುದ್ಧಿ ಹೇಳಿದನು. ಆದರೆ ಅವರ್ಯಾರು ಅವನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಕೋಪ ಬಂದು ಯಾವುದೇ ಸ್ತ್ರೀ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದರೆ 'ಗರ್ಭವತಿಯಾಗುತ್ತೀರಿ' ಎಂದು ಶಾಪವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ. ಈ ಶಾಪದ ವಿಷಯ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದರೂ, ತೃಣಬಿಂದು ಮಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳು ನಿತ್ಯದಂತೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಾಳೆ. ಆದರೆ

ಒಬ್ಬರೂ  ಅಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ .ಅವಳು ವೇದಾಧ್ಯಯನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ  ಪುಲಸ್ತ್ಯ ರ ಆಶ್ರಮದ ಬಳಿ ಬಂದಳು.  

ಪುಲಸ್ತ್ಯ ರನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಗೆಯೇ ಅವಳಲ್ಲಿ ಗರ್ಭ ಚಿನ್ಹೆಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಆಕೆ  ಗಾಬರಿಯಾಗಿ ತಂದೆ ತೃಣ ಬಿಂದುವಿನ ಬಳಿ ಬಂದು  ಅಪ್ಪ ನಾನು ಪುಲಸ್ತ್ಯ ರ ‌ ಆಶ್ರಮದ ಬಳಿ ಗೆಳತಿಯರಿಗಾಗಿ ಹೋಗಿದ್ದಾಗ ನನ್ನ ಶರೀರದಲ್ಲಿ  ಏನೋ  ಬದಲಾವಣೆ ಆಗಿದೆ.  ಕಾರಣ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ ಎಂದಳು.  ತೃಣಬಿಂದುವಿಗೆ ತಿಳಿಯಿತು  ಪುಲಸ್ತ್ಯ ರ ಶಾಪ ತನ್ನ ಮಗಳಿಗೆ ಫಲಿಸಿ ಗರ್ಭವತಿಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ ಎಂದು ತಿಳಿದಕೂಡಲೇ ಮಗಳನ್ನು  ಪುಲಸ್ತ್ಯ ರಲ್ಲಿಗೆ  ಕರೆ ತಂದು, ಮಹಾನುಭಾವ ಈಕೆ ನನ್ನ ಮಗಳು, ತುಂಬಾ ಒಳ್ಳೆಯವಳು ನಿಮಗೆ ಯಾವತ್ತೂ ಯಾವ  ತರಹದ ತೊಂದರೆ  ಕೊಟ್ಟಿಲ್ಲ, ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ತುಂಬಾ ಭಕ್ತಿ ,ಗೌರವ ಇದೆ. ಈಕೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೆ  ಗೆಳತಿಯರಿಗಾಗಿ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಳು.  ಈಗ ನೀವು ಇವಳನ್ನು ವಿವಾಹವಾಗಿ ಉದ್ದರಿಸಬೇಕು ಎಂದು  ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ ಕೊಂಡನು.  ತೃಣ ಬಿಂದುವಿನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ  ಪುಲಸ್ತ್ಯ ರು ಅವಳ ಮಗಳನ್ನು ವಿವಾಹವಾಗುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲ ಸಮಯ ಕಳೆಯಿತು. ಪತ್ನಿಯಿಂದ ಪುಲಸ್ತ್ಯ ರು  ಬಹಳ ಸಂತೋಷವಾಗಿದ್ದರು.‌ ಆಕೆ ಬಹಳ  ಒಳ್ಳೆಯವಳು ಹಾಗೂ ಯೋಗ್ಯಳಾದಂತ  ಪತ್ನಿಯಾಗಿದ್ದಳು, ಒಂದು ದಿನ ಆಕೆಗೆ,  ನಾನು ವೇದಪಾರಾಯಣವನ್ನು ಮಾಡುವಂತಹ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನೀನು  ಗರ್ಭ ಧರಿಸಿದ್ದರಿಂದಲೂ ನಿನ್ನ ಉತ್ತಮ, ನಡೆನುಡಿಗಳಿಂದಾಗಿ, ನಿನಗೆ ನನ್ನಂತಹ ಮಗನೇ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನು 'ವಿಶ್ರವಸು' ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ  ಪ್ರಸಿದ್ಧಿ ಆಗುತ್ತಾನೆ.  ಹಾಗೂ ನನ್ನ ಮಗನಾದ್ದರಿಂದ 'ಪೌಲಸ್ತ್ಯ' ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದಲೂ ಪ್ರಖ್ಯಾತಿ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ. ನಿನಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಶುಭವಾಗುತ್ತದೆ  ಎಂದು ಹರಸುತ್ತಾನೆ. 
Story of birth of Kubera , the devata god of weath

 ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನಗಳಲ್ಲಿಯೇ 'ವಿಶ್ರವಸು' ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಸಹ ಸದ್ಗುಣಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಇವನನ್ನು ದೇವತೆಗಳು ಹೊಗಳುತ್ತಾರೆ. ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ತಿಳಿದಂತಹ 'ಭಾರದ್ವಾಜ' ಮುನಿಗಳು ತಮ್ಮ ಮಗಳಾದ 'ದೇವವರ್ಣಿ' ಎಂಬುವಳನ್ನು 'ವಿಶ್ರವಸು' ವಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಮದುವೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಇವರಿಬ್ಬರ ದಾಂಪತ್ಯ ಜೀವನ ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದು ಇವರಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಗುವೇ 'ಕುಬೇರ' ಕುಬೇರ ಹುಟ್ಟಿದ ತಕ್ಷಣ ಇಡೀ ಜಗತ್ತೇ ಬೆಳಕಾಗುತ್ತೆ. ಸೂರ್ಯನ ಪ್ರಜ್ವಲವಾದ ಕಿರಣಗಳ ಬೆಳಕಿನಂತೆ ಜಗತ್ತೆಲ್ಲ ಬೆಳಕು ಹರಡುತ್ತದೆ. ಈ ಮಗು ಹುಟ್ಟಿದಾಗ ಸ್ವತಹ ತಾತನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನೇ ಬಂದು, ಮುಂದೆ ನೀನು 'ಧನಾಧಿಪತಿಯಾಗು' ಎಂದು ಆಶೀರ್ವದಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಬ್ರಹ್ಮನು ಇವನಿಗೆ 'ವೈಶ್ರವಣಾಯ' ಎಂಬ ಇನ್ನೊಂದು ಹೆಸರನ್ನು ಇಡುತ್ತಾನೆ. ಕುಬೇರನಿಗೆ ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದಲೂ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವ ಹುಚ್ಚು. ಹೀಗಾಗಿ ಅವನು ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗಿ ಗಾಢವಾದ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಆಹಾರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬರಿ ಜಲಾಹಾರ, ವಾಯು ಸೇವನೆ, ಏನು ಇಲ್ಲದೆ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿ, 3000 ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ಅವನು ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಕುಬೇರನ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿದ ಬ್ರಹ್ಮ ,ಇಂದ್ರಾದಿ ದೇವತೆಗಳು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷರಾದರು. ನಿನ್ನ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಮುಗಿಸು, ನಿನ್ನ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಪ್ರಸನ್ನ ರಾಗಿದ್ದೇವೆ ನಿನಗೆ ಯಾವ ವರ ಬೇಕು ಕೇಳು ಎಂದರು. ಆಗ 'ವೈಶ್ರವಣನು' ತನ್ನ ತಾತನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನ ಹತ್ತಿರ ನನಗೆ ಲೋಕಾದಿಪತ್ಯ ಹಾಗೂ ಧನಾದಿಪತ್ಯವನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದನು, ಬ್ರಹ್ಮನು ಹಾಗೂ ದೇವತೆಗಳು ಕುಬೇರನ ಬೇಡಿಕೆಗೆ ಸಂತಸ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರು. ಆಗ ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು ನಾನು ಈಗಾಗಲೇ ಒಬ್ಬ ಲೋಕಾದಿಪತ್ಯನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸ ಬೇಕೆಂದಿದ್ದೆ. ಈಗ ನೀನೇ, ಇಂದ್ರ , ವರುಣ, ಯಮ, ಅವರ ಜೊತೆಗೆ ನಾಲ್ಕನೆಯ ಲೋಕಾದಿ ಪತಿಯಾಗಿ 'ಸಂಪತ್ತಿಗೆ'' ಅಧಿಪತಿಯಾಗು ಎಂದು ಆಶೀರ್ವದಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗೂ ಅವನಿಗೆ ದೇವಾನುದೇವತೆಗಳ ಸಮನಾಗಿ ಓಡಾಡಲು 'ಪುಷ್ಪಕ ವಿಮಾನ' ವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಲೋಕವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸಂಚರಿಸಬಹುದು. ಇದು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ನಿನ್ನ ಸ್ವಂತ ವಿಮಾನ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅದೃಶ್ಯನಾದನು. ಆನಂತರ 'ವೈಶ್ರವಣನ' ಹೆಸರು 'ಕುಬೇರ' ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಿ ಹೊಂದುತ್ತದೆ. ಈ ರೀತಿ ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಆಶೀರ್ವಾದವನ್ನು ಪಡೆದ ಕುಬೇರನು ತಂದೆಯ ಹತ್ತಿರ ಬಂದನು. 'ವಿಶ್ರವಸು' ವಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಅಪ್ಪ ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ವರವನ್ನು ಪಡೆದೆ. ಆದರೆ ನನಗೆ ವಾಸಮಾಡಲು ಯೋಗ್ಯ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನು ತಿಳಿಸಲಿಲ್ಲ ನಾನು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ನನಗೆ ವಾಸಮಾಡಲು,ಹಾಗೂ ಯಾರಿಗೂ ತೊಂದರೆ ಕೊಡದಂತೆ. ಒಂದು ಜಾಗ ಬೇಕು ನೀನೇ ತೋರಿಸು ಎಂದನು. ಮಿಶ್ರವಸು ಮಗನ ಸಾಧನೆಗೆ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು. ನೀನು ಸರಿಯಾಗಿ ನೆಲೆನಿಲ್ಲಲು, ದಕ್ಷಿಣ ಸಮುದ್ರ ತೀರದಲ್ಲಿರುವ ತ್ರಿಕೂಟ ಪರ್ವತದ ಶಿಖರದ ಮೇಲೆ ದೇವೇಂದ್ರನ ಅಮರಾವತಿಗೆ ಸರಿಸಮನಾಗಿ ಇರುವಂತ ನಗರವನ್ನು ವಿಶ್ವಕರ್ಮನು ನಿರ್ಮಾಣ ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ. ಇದನ್ನು 'ಲಂಕೆ' ಅಂತ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಈ ಪಟ್ಟಣದ ಪ್ರಾಕಾರವೆಲ್ಲ ಸುವರ್ಣದಿಂದ ತುಂಬಿದೆ ದ್ವಾರಗಳೆಲ್ಲ ವಜ್ರಖಚಿತವಾದುದಾಗಿದೆ. ಮುತ್ತು ರತ್ನ ಹವಳ ಗಳಿಂದ ಪಟ್ಟಣ ವೆಲ್ಲ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸುಂದರವಾದ ಪಟ್ಟಣವಾಗಿದೆ 'ಲಂಕಾ ಪಟ್ಟಣ' ಈ ಲಂಕಾ ಪಟ್ಟಣವನ್ನು ಹಿಂದೆ ರಾಕ್ಷಸ ರಿಗಾಗಿ ನಿರ್ಮಾಣ ಮಾಡಲಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ರಾಕ್ಷಸರು ತಮ್ಮ ಕೆಟ್ಟ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯಿಂದಾಗಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಕೋಪಕ್ಕೆ ಗುರಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗೂ ನಾರಾಯಣ ನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ದವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ನಾರಾಯಣನಿಂದ ಸೋತು ಹೈರಾಣಾಗಿ ಪಾತಾಳಲೋಕಕ್ಕೆ ರಾಕ್ಷಸರೆಲ್ಲಾ ಓಡಿಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ಈಗ ಅಂತಹ ಸುಂದರ ಪಟ್ಟಣವು ಖಾಲಿಯಾಗಿ ಉಳಿದಿದೆ. ಈಗ ನೀನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ರಾಜನಾಗಿ ಲಂಕಾ ಪಟ್ಟಣವನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸು ಎಂದು ಮಗನಾದ ವೈಶ್ರವಣನಿಗೆ ವಿಶ್ರವಸು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ತಂದೆಯ ಸಲಹೆಯಂತೆ ಕುಬೇರನು ಸಾವಿರಾರು ಮಂದಿ ಮೇರುತರೊಂದಿಗೆ 'ಲಂಕಾ ಪಟ್ಟಣ'ಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ನೆಲೆಯೂರಿ ರಾಜನಾಗಿ, ಬಹಳ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಆಡಳಿತವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನ ಪುಷ್ಪಕ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಆಗಾಗ್ಗೆ ಲೋಕವನ್ನು ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯರನ್ನು ಬಂದು ನೋಡಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದನು. ಲಂಕಾ ನಗರದಲ್ಲಿ ರಾವಣ ರಾಜ್ಯಭಾರ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೂ ಮುಂಚೆಯೇ ಕುಬೇರನು ರಾಜ್ಯಭಾರ ಮಾಡಿದ್ದನು
 
- ಆಶಾ ನಾಗಭೂಷಣ

ಹಸಿದವರ ಹಸಿವು ನೀಗಿಸುವ ಹಣ ದೇವರನ್ನು ಸೇರುತ್ತದೆ , ಸಣ್ಣ ಕಥೆ

ಬಹಳ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ಮಾತು. ಶ್ರೀಮಂತ ವರ್ತಕನ ಬಳಿ ಒಬ್ಬ ನೌಕರನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದ. ಶ್ರೀಮಂತನು ವಹಿಸುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಿಂದ ನಿರ್ವಹಿಸುವ ಮೂಲಕ ನೌಕರನು ವರ್ತಕನ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಗಳಿಸಿ, ಆತನ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಪಾತ್ರನಾಗಿದ್ದ.

ನೌಕರನು ಪುರಿ ಜಗನ್ನಾಥಸ್ವಾಮಿಯ ಪರಮಭಕ್ತನೂ ಆಗಿದ್ದ. ಕೆಲಸವಿಲ್ಲದ ಸಮಯವನ್ನು ಜಗನ್ನಾಥನ ಭಜನೆ, ಕೀರ್ತನೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆಯತ್ತಿದ್ದ. ಅನೇಕ ಸತ್ಸಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದ. ಸಾಧು-ಸಂತರ, ಸಜ್ಜನರ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ. ತನ್ನ ಜೀವಮಾನದಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆಯಾದರೂ ಪುರಿ ಜಗನ್ನಾಥ ಪುರಿಯ ಯಾತ್ರೆ ಮಾಡಬಯಸಿದ್ದ. ಆದರೆ ಕಾಲಕೂಡಿ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದೊಂದು ದಿನ ಅಂಥ ಸಕಾಲವೂ ಕೂಡಿಬಂದಿತು. ನೌಕರನು ಶ್ರೀಮಂತ ವರ್ತಕನ ಬಳಿ ತಾನು ಜಗನ್ನಾಥಪುರಿಗೆ ಯಾತ್ರೆ ಹೊರಟಿರುವುದಾಗಿ ತಿಳಿಸಿ, ಪಾದಯಾತ್ರೆ ಪೂರೈಸಿಕೊಂಡು ಬರುವುದಕ್ಕಾಗಿ ತನಗೆ ಒಂದು ತಿಂಗಳು ರಜೆಯನ್ನು ನೀಡಬೇಕಾಗಿ ಕೋರಿಕೊಂಡನು.

ಆಗ ವರ್ತನು, "ನನಗಂತೂ ಈ ವ್ಯಾಪಾರ, ವ್ಯವಹಾರದ ಜಂಜಾಟದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ, ಪಾದಯಾತ್ರೆ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ದೊಡ್ಡದಾದ ಸಂಸಾರವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಮೇಲೆ ದೇವರಿಗಾಗಿ ಸಮಯ ಮೀಸಲಿಡುವುದಕ್ಕೆ ಆಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಈ ಕುರಿತು ನನಗೆ ನೋವಿದೆ. ನಮಗೆ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲವನ್ನು ಕೊಟ್ಟ ದೇವರನ್ನು ನಾವು ಮರೆತು ಬಿಡುತ್ತೇವೆ. ದೇವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸುವನೋ ಇಲ್ಲವೋ ಆದರೆ ನಮ್ಮನ್ನೊಂದು ಅಪರಾಧಿಭಾವ  ಕಾಡುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಹೇಗೂ ನೀನು ಪುರಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿರುವೆ. ಇದೋ, ಈ ಐವತ್ತು ರೂ.ಗಳನ್ನು ತೆಗೆದು ಕೋ. ಇದನ್ನು ಜಗನ್ನಾಥಸ್ವಾಮಿಯ ಸನ್ನಿಧಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿಬಿಡು. ನನ್ನ ಪರವಾಗಿ ದೇವರಿಗೆ ನನ್ನ ಈ ಕಾಣಿಕೆಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿಬಿಡು. ಜಗನ್ನಾಥನಲ್ಲಿ ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳಿ ನನ್ನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಹೇಳು" ಎಂದನು.

ನೌಕರನು ವರ್ತಕನು ನೀಡಿದ 50 ರೂ.ಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಸಹಯಾತ್ರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಜಗನ್ನಾಥಪುರಿಗೆ ಪಾದಯಾತ್ರೆ ಹೊರಟನು.  ಅನೇಕ ದಿನಗಳ ನಂತರ ಜಗನ್ನಾಥಪುರಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದನು. ಇನ್ನೇನು ಜಗನ್ನಾಥಸ್ವಾಮಿಯ   ದರ್ಶನ ಪಡೆಯುವ ಸಲುವಾಗಿ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ  ಹೂರಟಿರುತ್ತಾನೆ. ಮಾರ್ಗಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಭಕ್ತರು ಭಗವಂತನ ಕೀರ್ತನೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರುವುದು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತದೆ. ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಗಮನಿಸಿದಾಗ ಆತನಿಗೆ ಕೀರ್ತನೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಭಕ್ತರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು  ಬಳಲಿದವರಂತೆ ಮತ್ತು ಹಸಿದವರಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.  ಅವರಿಗೆ ಹಸಿವೆಯಾಗಿದೆ ಎಂಬ ವಿಷಯ ಅರಿತಂತೆ ಆತನಿಗೆ ಅವರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಊಟ ಮಾಡಿಸಬೇಕು, ಭಂಡಾರದ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಬೇಕೆನಿಸಿತು. ಆ ಕೂಡಲೆ ಆತ ಭಜನೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಭಕ್ತರಿಗೆಲ್ಲ ಮೃಷ್ಟಾನ್ನ ಭೋಜನವನ್ನು  ಮಾಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ಭಗವದ್ಭಕ್ತರ ಭಂಡಾರಕ್ಕೆ (ಭೋಜನ) ಒಟ್ಟು 48 ರೂ. ಖರ್ಚು ಆಗುತ್ತದೆ. ನೌಕರನು ಶ್ರೀಮಂತ ವರ್ತಕನು ನೀಡಿದ್ದ 50 ರೂ.ಗಳಲ್ಲಿಂದ 48 ರೂಗಳನ್ನು ತೆಗೆದು ಭಂಡಾರದ ಖರ್ಚಿಗೆ ನೀಡಿದ. ಇನ್ನೆರಡು ರೂಪಾಯಿಗಳನ್ನು  ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ  ಹೋಗಿ ಜಗನ್ನಾಥನ ಸನ್ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಕೈಮುಗಿದು ದೇವರ ಹುಂಡಿ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದನು. ವರ್ತಕನ ಹಣವನ್ನು ಒಳ್ಳೆಯ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ವಿನಿಯೋಗಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ಆತ ಕೇಳಿದರೆ ಹಣವನ್ನು ಜಗನ್ನಾಥನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳೋಣವೆಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೋ ಅಂದುಕೊಂಡನು.

ಹಸಿದವರ ಹಸಿವು ನೀಗಿಸುವ ಹಣ ದೇವರನ್ನು ಸೇರುತ್ತದೆ , ಸಣ್ಣ ಕಥೆ


ಇತ್ತ ಶ್ರೀಮಂತ ವರ್ತಕನ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡ ಜಗನ್ನಾಥಸ್ವಾಮಿಯು, 'ನಾನು ನಿನ್ನ ನಲವತ್ತೆಂಟು ರೂಪಾಯಿಯ ಧರ್ಮಕಾಣಿಕೆಯನ್ನು ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದೇನೆ, ನನ್ನ ಆಶೀರ್ವಾದ ನಿನ್ನ ಮೇಲಿದೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅಂತರ್ಧಾನನಾದನು.

ವರ್ತಕ ಯೋಚಿಸಿದ, 'ನಾನು ನೌಕರನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು 50ರೂ.ಗಳು. ನನ್ನ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಬಂದು ಜಗನ್ನಾಥನು 48 ರೂ.ಗಳು ಸಂದಾಯವಾಗಿದೆ, ನಿನ್ನ ಕಾಣಿಕೆಯನ್ನು ಹರ್ಷದಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿರುವನಲ್ಲಾ? ನನ್ನ ನೌಕರ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ. ಆತ ಹೀಗೆಲ್ಲ ಮಾಡುವವನಲ್ಲ' ಎಂದು ತನಗೆತಾನೇ ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಸುಮ್ಮನಾದ.

ಇದಾದ ಕೆಲದಿನಗಳ ನಂತರ ನೌಕರನು ಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ಮುಗಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದನು. ವರ್ತಕನ ಬಳಿ ಆತನ ಕಾಣಿಕೆಯನ್ನು ದೇವರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿರುವುದಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದನು. ಆಗ ವರ್ತಕನು, "ನೀನು ನಲವತ್ತೆಂಟು ರೂಪಾಯಿಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ದೇವರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿರುವೆ. ಜಗನ್ನಾಥನೇ ಖುದ್ದಾಗಿ ಬಂದು ನನ್ನ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ. ಇನ್ನೆರಡು ರೂಪಾಯಿಗಳನ್ನು ಏನು ಮಾಡಿದೆ?" ಎಂದು ನೌಕರನನ್ನು ಕೇಳಿದನು.

ಆಗ ನೌಕರನು ತಾನು ನಲವತ್ತೆಂಟು ರೂಪಾಯಿಗಳನ್ನು ಖರ್ಚುಮಾಡಿ ಹಸಿದ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಮತ್ತು ಸಂತರಿಗೆ ಭೋಜನವನ್ನು ಮಾಡಿಸಿರುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿ, ಉಳಿದೆರಡು ರೂ.ಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ದೇವರ ಹುಂಡಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿರುವುದಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದನು.  ನೌಕರನ ಮಾತು ಕೇಳುತ್ತಲೇ ವರ್ತಕನು ಗದ್ಗದಿತನಾದನು. ಆನಂದಬಾಷ್ಪದಿಂದ ಕೂಡಿ ನೌಕರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ, "ನಿನ್ನಿಂದಾಗಿ ನನ್ನ ಜೀವನ ಪಾವನವಾಯಿತು. ನನ್ನ ಹಣವನ್ನು ದೇವರು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಸ್ವತಃ  ದೇವರೇ ನನ್ನ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಬಂದು ಈ ವಿವರವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಾನೆ. ನೀನು ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಕುಳಿತುಕೊಂಡ ನನಗೆ ಜಗನ್ನಾಥನ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿಸಿರುವೆ. ನಾನು ನಿನಗೆ ಜೀವನಪೂರ್ತಿ ಕೃತಜ್ಞನಾಗಿರುವೆ. ಇವತ್ತು ನನಗೆ ಯಾರ ದುಡ್ಡು ಹಸಿದವರ ಹೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ತುಂಬಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸಲ್ಪಡುವುದೋ ಅದುವೇ ದೇವರನ್ನು ಸೇರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಸತ್ಯದ ಅರಿವಾಯಿತು. ದೇವರು ಸತ್ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ ಸಂದಾಯವಾದ ದುಡ್ಡನ್ನು ಮಾತ್ರ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ. ದೇವರನ್ನು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಕರೆತಂದ ನೀನು ಇನ್ನು ಮೇಲೆ ನನ್ನ ನೌಕರನಲ್ಲ, ನೀನು ನನ್ನ ವ್ಯಾಪಾರದಲ್ಲಿ ಭಾಗೀದಾರ" ಎಂದನು.

ನಿಜ! ದೇವರು ಎಂಥ ದಾನವನ್ನು ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಮಹಾತ್ಮರು ಆಗಾಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಆದರೂ ನಾವುಗಳು ವೃಥಾ ಹೋಗಿ ದೇವರ ಹುಂಡಿಗೆ ಹಣವನ್ನು ಹಾಕುತ್ತಿರುತ್ತೇವೆ. ದೇವರ ಹುಂಡಿಗೆ ಹಾಕಿದ ಹಣ ದೇವರಿಗೆ ಸೇರುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಮುಜರಾಯಿ ಇಲಾಖೆಗೋ, ಮತ್ತಿನ್ನಾರಿಗೋ ಸೇರುತ್ತದೆ. ದೇವರಿಗೆಂದೇ ನಾವು ಕೊಡುವ ಹಣ ದೇವರನ್ನೇ ಸೇರಬೇಕೆಂದರೆ ನಾವು ಆ ಹಣವನ್ನು ದೀನರಿಗೆ, ಬಡವರಿಗೆ, ಹಸಿವಿನಿಂದ ನೊಂದ ಜನರಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕು. ಹಸಿದವರ ಹಸಿವು ನೀಗಿಸುವ ಹಣ ದೇವರನ್ನು ಸೇರುತ್ತದೆ.

ಅನ್ಯಾಯದ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯೂ ಕರ್ತವ್ಯವೇ ಸರಿ - ಒಂದು ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕ ಪ್ರಸಂಗ

 *ಮಾನವನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಅನೇಕ ತರಹದ ಅಪ್ರಿಯ, ಅಸಹ್ಯ ಘಟನೆಗಳು ಜರಗುವುದಿದೆ. ಆಗ ಶಾಂತಿ ಪ್ರೇಮಿಗಳು ಅಂಥ ಪ್ರಸಂಗದಲ್ಲಿ ಅಹಿಂಸಾವಾದಿಗಳಾಗಿ,* *ಶಾಂತಿಯಿಂದ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಅಶಾಂತರಾಗಿ ಹಿಂಸಾಪ್ರಿಯರಂತೆ* *ವಿರೋಧಿಸಬಾರದು ಎಂದು ಅಹಿಂಸಾ ವಾದಿಗಳು ವಾದಿಸುವುದು,* *ಉಪದೇಶಿಸುವುದು ಉಂಟು. ಆದರೆ ಹಿಂಸಾ ಪ್ರೇಮಿಗಳ ಅನ್ಯಾಯ, ಅತ್ಯಾಚಾರಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಮತ್ತು ಏಕೆ* *ಪ್ರತಿಭಟಿಸಬೇಕೆಂಬುದನ್ನು ನಿರೂಪಿಸುವಂತಹ ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರ ಬದುಕಿನ ಒಂದು ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕ ಪ್ರಸಂಗ ಅತೀವ ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರವಾಗಿದೆ.*

*ಇದು ಬ್ರಿಟಿಷ್‌ ಆಡಳಿತ ಕಾಲದ ಪ್ರಸಂಗ. ‌ ‌ ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಒಮ್ಮೆ ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ಕುಳಿತಿದ್ದ* *ಕಂಪಾರ್ಟ್‌ಮೆಂಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಭಾರತೀಯ ಮಹಿಳೆಯೂ ತನ್ನ ಮಗುವಿನೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಮುಂದಕ್ಕೆ ಒಂದು* *ಸ್ಟೇಶನ್‌ನಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಆಂಗ್ಲ ಆಧಿಕಾರಿಗಳು ಬಂದು ಅದೇ* *ಕಂಪಾರ್ಟ್‌ಮೆಂಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯ ಎದುರಿನ ಸೀಟಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತರು. ಆಂಗ್ಲರ ಆಡಳಿತ ಕಾಲವಾದ್ದರಿಂದ* *ಭಾರತೀಯರೊಂದಿಗೆ ಅಸಭ್ಯ ವ್ಯವಹಾರ ಮಾಡುವುದು* *ಸಹಜವೆಂಬಂತೆ ಆ ಮಹಿಳೆಯೆದುರು ವರ್ತಿಸತೊಡಗಿದರು.*
*ಮೊದಲಿಗೆ ಆ ಮಹಿಳೆಯ ಜತೆಗಿದ್ದ ಮಗುವಿನ* *ಕಿವಿಯನ್ನು ಹಿಂಡುವುದು, ಕೆನ್ನೆಯನ್ನು ಚಿವುಟುವುದು ಮೊದಲಾಗಿ ಕೀಟಲೆ ಮಾಡತೊಡಗಿದರು.* *ಇದರಿಂದ ಬೇಸರಗೊಂಡ ಮಹಿಳೆಯು ಮುಂದಿನ ಸ್ಟೇಶನ್‌ ಬಂದಾಗ, ಬೇರೆ ಕಂಪಾರ್ಟ್‌ಮೆಂಟ್‌ನಲ್ಲಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ಭಾರತೀಯ ಪೊಲೀಸ್‌ ಅಧಿಕಾರಿಗೆ ದೂರು ನೀಡಿದಳು. ಆ ದೂರಿನಂತೆ ಆ ಪೊಲೀಸ್‌ ಅಧಿಕಾರಿ ಬಂದರೂ ದೂರು ಆಂಗ್ಲರ ವಿರುದ್ಧ ಎಂದು ಗೊತ್ತಾದಾಗ, ಆತ ಏನೂ ಹೇಳದೆ ಹೊರಟು ಹೋದರು. ಇದನ್ನು ಕಂಡ ಆ ಆಂಗ್ಲ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಮತ್ತೆ ಕೀಟಲೆ ಆರಂಭಿಸಿದರು.*

*ಇದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಹು ಹೊತ್ತಿನಿಂದ ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಈ ಆಂಗ್ಲ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ಸೂಕ್ತ ಪಾಠ ಕಲಿಸಬೇಕೆಂದು* *ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ತಕ್ಷ ಣ ತಾವು ಕುಳಿತಲ್ಲಿಂದ ಎದ್ದು, ಆಂಗ್ಲ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಎದುರುಗಡೆ ನಿಂತುಬಿಟ್ಟರು.*

ಅನ್ಯಾಯದ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯೂ ಕರ್ತವ್ಯವೇ ಸರಿ - ಒಂದು ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕ ಪ್ರಸಂಗ


*ಅವರ ಬಲಿಷ್ಠ ಕಾಯವನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸಿದ ಆಂಗ್ಲರು ಗಾಬರಿಯಾದರು. ಮೊದಲಿಗೆ* *ವಿವೇಕಾನಂದರು ಅವರಿಬ್ಬರ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ದಿಟ್ಟಿಸಿ ನೋಡಿದರು. ಬಳಿಕ ಎಡಗೈಯ ಶರ್ಟ್‌ನ ತೋಳನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ* *ಸರಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಕೈಯನ್ನು ತಿರುಗಿಸಿ ಅವರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಬಾಹುಗಳ ಸುಪುಷ್ಟವೂ, ಬಲಿಷ್ಠವೂ ಆದ ಮಾಂಸ ಖಂಡಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿದರು.* *ವಿವೇಕಾನಂದರ ಈ ನಡವಳಿಕೆಯನ್ನು ಕಂಡು ಇಬ್ಬರೂ ಆಂಗ್ಲ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು* *ಗಾಬರಿಯಾದರು ಮತ್ತು ಮುಂದಿನ ಸ್ಟೇಶನ್‌ ಬಂದೊಡನೆ ಇಳಿದು ಇನ್ನೊಂದು* *ಕಂಪಾರ್ಟ್‌ಮೆಂಟ್‌ಗೆ ಹತ್ತಿಕೊಂಡರು.*

*ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಹಿರಿಮೆ, ಗರಿಮೆಗಳನ್ನು ಅರಿತಿದ್ದ ಧೀಮಂತ ಪುರುಷರಾಗಿದ್ದು ತಮ್ಮ ಪ್ರವಚನಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಉದಾಹರಣೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ಹಿಂಸೆಯ ಪರವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ* *ಹಿಂಸಾತ್ಮಕವಾಗಿರುವವರನ್ನು ಎದುರಿಸಲು* *ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ದೃಢವಾದ ಶಾರೀರಿಕ ನಿಲುವುಗಳೇ ಬೇಕು. ದೃಢವಾದ ದೇಹವನ್ನೂ* *ವಿವೇಕಯುತವಾದ ಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನೂ ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರು* *ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ನಾವು ಅನ್ಯಾಯವನ್ನು* *ಪ್ರತಿಭಟಿಸದೆ, ಸಹಿಸುತ್ತಾ ಮುನ್ನಡೆದರೆ ಅನ್ಯಾಯ ಮಾಡುವವರು ಮತ್ತಷ್ಟು ಬಲಿಷ್ಠರಾಗುತ್ತಾರೆ.* *ಆದ್ದರಿಂದ ಅಧರ್ಮ, ಅನೀತಿ, ಅನ್ಯಾಯ ಮಾಡುವವರನ್ನು ಪ್ರತಿಭಟಿಸುವುದೂ ಕೂಡ ನ್ಯಾಯ, ನೀತಿ, ಧರ್ಮಗಳ ರಕ್ಷಣೆಯೇ ಆಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು* *ಮರೆಯುವಂತಿಲ್ಲ.*


ಸಹವಾಸದ ಫಲ , ಸಣ್ಣ ನೀತಿ ಕಥೆ

ಒಂದು ದಿನ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಸಮಯ. ಮಹಾರಾಣಿ ಮತ್ತು ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಇಬ್ಬರೂ ಅಂತ:ಪುರದಲ್ಲಿ ಮಲಗಿಕೊಂಡೇ ರಾಜಕುಮಾರಿಯ ವಿವಾಹದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಕಳ್ಳನು ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡಲು ಅರಮನೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. 

ಮಹಾರಾಣಿ – 'ಮಹಾರಾಜ!! ನಮ್ಮ ಮಗಳು ಮದುವೆಯ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾಳೆಂಬುದು ನಿಮಗೆ ಮರೆತು ಹೋಗಿದೆಯೇ' ?
ರಾಜ – 'ಪ್ರಿಯೆ! ನೆನಪಿದೆ. ಎಲ್ಲವೂ ಕಾಲ ಕೂಡಿ ಬಂದಾಗ ಆಗುತ್ತದೆ. ಈಗೇಕೆ ಆ ಯೋಚನೆ ?'
ಮಹಾರಾಣಿ – 'ಎಲ್ಲವೂ ಕಾಲ ಕೂಡಿ ಬಂದಾಗ ಆಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸುಮ್ಮನಿರಲಾದೀತೇ ? ಬೇಗನೇ ಯೋಗ್ಯ ವರನನ್ನು ಹುಡುಕಬೇಕಲ್ಲವೇ ?'
ರಾಜ – 'ನಮ್ಮ ಮಗಳು ಸುಂದರವಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳಿಗೆ ವರನನ್ನು ಹುಡುಕುವುದು ಕಷ್ಟವೇನಲ್ಲ!!'
ರಾಣಿ – 'ಏನು,ಅಷ್ಟೊಂದು ಸುಲಭವೇ ? ಅವಳಿಗೆ ಯೋಗ್ಯನಾದ ವರನನ್ನು ಎಲ್ಲಿ ಹುಡುಕುವಿರಿ ?'
ರಾಜ- 'ಪಟ್ಟಣದ ಹತ್ತಿರ ಒಂದು ಆಶ್ರಮವಿದೆಯಲ್ಲವೇ ? ಅಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಋಷಿಕುಮಾರರು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರೆಲ್ಲರೂ ವಿದ್ಯಾವಂತರೂ, ಬುದ್ಧಿವಂತರೂ, ಸಭ್ಯರೂ ಮತ್ತು ವೀರರೂ ಆಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಲ್ಲೇ ಒಬ್ಬನನ್ನು ಆರಿಸಿ ಮಗಳಿಗೆ ವಿವಾಹ ಮಾಡೋಣ.'
ರಾಣಿ – 'ಅಷ್ಟೊಂದು ಉತ್ತಮ ವರರಿದ್ದರೆ, ನಾನೂ ಸಹ ಅವರನ್ನು ನೋಡಬೇಕು. ಯಾವಾಗ ಹೋಗೋಣ ?'
ರಾಜ – 'ಈಗ ಸದ್ಯ ನನಗೆ ಬಹು ಮುಖ್ಯವಾದ ರಾಜಕಾರ್ಯಗಳಿವೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ತಿಂಗಳ ನಂತರ ಹೋಗೋಣ.
ಅರಮನೆಗೆ ಕದಿಯಲು ಬಂದ ಕಳ್ಳನು ಈ ಎಲ್ಲಾ ಸಂಭಾಷಣೆಯನ್ನು ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡನು. ಅವನು ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿದನು – ನಾನು ಈಗ ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡಿದರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಾತ್ರ ಲಾಭ ಸಿಗುವುದು! ಋಷಿಯ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಸೇರಿಕೊಂಡು ಋಷಿಕುಮಾರನಂತೆ ನಡೆದುಕೊಂಡರೆ, ರಾಜನು ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ತನ್ನ ಮಗಳಿಗೆ ಇವನೇ ವರನಾಗಲಿ ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವನು!! ಆಗ ನನಗೆ ಈ ರಾಜ್ಯವೇ ಸಿಗುವುದು!!!:

ಸಹವಾಸದ ಫಲ , ಸಣ್ಣ ನೀತಿ ಕಥೆ


ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿದ ಆ ಕಳ್ಳನು ಮರುದಿನವೇ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಸೇರಿಕೊಂಡು ಋುಷಿಕುಮಾರರ ಜೊತೆ ಕೂಡಿಕೊಂಡನು. ಅವರಂತೆಯೇ ವೇಷಧರಿಸಿ, ಆಶ್ರಮದ ಆಚಾರ-ವಿಚಾರಗಳೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಲಿತುಕೊಂಡನು.
ಪ್ರತಿದಿನ ಆಶ್ರಮದ ಪಾಠ-ಪ್ರವಚನಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ಸಾಹ, ಪ್ರೀತಿ, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಭಾಗವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ಎಲ್ಲಾ ಋಷಿಕುಮಾರರಂತೆ ಪ್ರಾತ:ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೇ ಎದ್ದು, ನದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಪೂಜೆ, ವೇದಾಧ್ಯಯನಗಳಲ್ಲಿ ನಿರತನಾದನು.
ಹೀಗೆ ಕೆಲವು ದಿನಗಳು ಕಳೆಯುತ್ತಿರಲು, ಆ ಕಳ್ಳನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಆಶ್ರಮದ ಜೀವನವೇ ಹಿತವೆನಿಸತೊಡಗಿತು.
ಒಂದು ದಿನ ಮಹಾರಾಜನು ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯೊಡನೆ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಬಂದನು. ಅಲ್ಲಿರುವ ಋಷಿಕುಮಾರರನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೋಡಿದನು. ಈ ಕಳ್ಳನನ್ನೇ ತನ್ನ ಮಗಳಿಗೆ ಯೋಗ್ಯ ವರನೆಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ, ಕಳ್ಳನ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದನು.
ಪೂಜ್ಯರೇ!! ನನ್ನ ಮಗಳ ಕೈ ಹಿಡಿದು ತಮ್ಮ ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ!! ಎಂದು.
ಆಗ ಕಳ್ಳನು – “ರಾಜಕುಮಾರಿಯನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗಲೆಂದೇ ನಾನು ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಮಾಡಿದೆ. ಇಷ್ಟು ದಿನ ಈ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿದ್ದುಕೊಂಡು ಋಷಿಗಳಂತೆ ಸಾತ್ವಿಕ ಜೀವನ ಮಾಡಿದೆ. ಋಷಿಕುಮಾರರ ಸಹವಾಸದಿಂದ ನಾನು ವಿವೇಕವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡೆ. ನನಗೆ ಈಗ ಈ ಜೀವನವೇ ಇಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ಅರಮನೆಯ ಭೋಗ ಜೀವನದಲ್ಲಿ, ಸುಖ-ಸಂಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಯಾವುದೇ ಆಸೆ-ಅಪೇಕ್ಷೆಗಳಿಲ್ಲ” ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
ಹೀಗೆ ಋಷಿಕುಮಾರರ ಸಹವಾಸದಿಂದ ಕಳ್ಳನೂ ಸಹ ವಿವೇಕಿಯೂ, ಜ್ಞಾನಿಯೂ ಆದನು.
*ಸಹವಾಸದಿಂದಲೇ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಅಧಮ, ಮಧ್ಯಮ ಮತ್ತು ಉತ್ತಮ ಗುಣಗಳು ಪ್ರಾಪ್ತವಾಗುತ್ತವೆ.*
 

ಭರ್ತೃಹರಿ ಎಂಬ ಕವಿಯು ರಚಿಸಿದ ನೀತಿಶತಕದ ಸುಭಾಷಿತ –
 

ಸಂತಪ್ತಾಯಸಿ ಸಂಸ್ಥಿತಸ್ಯ ಪಯಸೋ ನಾಮಾಪಿ ನ ಜ್ಞಾಯತೇ
ಮುಕ್ತಾಕಾರತಯಾ ತದೇವ ನಳಿನೀಪತ್ರಸ್ಥಿತಂ ರಾಜತೇ l
ಸ್ವಾತ್ಯಾಂ ಸಾಗರಶುಕ್ತಿಸಂಪುಟಗತಂ ತನ್ಮೌಕ್ತಿಕಂ ಜಾಯತೇ
ಪ್ರಾಯೇಣಾಧಮಮಧ್ಯಮೋತ್ತಮಗುಣಃ ಸಂಸರ್ಗತೋ ಜಾಯತೇ ll
 

ಅರ್ಥ –
ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಾದ ಕಬ್ಬಿಣದ ಮೇಲಿರುವ ನೀರಿನ ಹನಿಯ ಹೆಸರೂ ತಿಳಿಯದಂತೆ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.
ಅದೇ ನೀರಿನ ಹನಿಯು ತಾವರೆ ಎಲೆಯ ಮೇಲೆ ಇದ್ದಾಗ ಮುತ್ತಿನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ. ಅದೇ ನೀರಿನ ಹನಿಯು ಸ್ವಾತೀ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿರುವ ಕಪ್ಪೆ ಚಿಪ್ಪಿನೊಳಗೆ ಬಿದ್ದದ್ದೇ ಆದರೆ ಮುತ್ತೇ ಆಗುತ್ತದೆ. ಆದುದರಿಂದ ಪ್ರಾಯಶಃ ಅಧಮ, ಮಧ್ಯಮ, ಉತ್ತಮಗುಣವು ಸಹವಾಸದಿಂದ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ..ಸಂಗವಾಗಲಿ ಸಾಧು ಸಂಗವಾಗಲಿ. ಸಂಗದಿಂದ ಲಿಂಗ ದೇಹ ಭಂಗವಾಗಲಿ

ಮನುಷ್ಯತ್ವ ಮರೆಯದಿರೋಣ , ಸಣ್ಣ ಕಥೆ

ಒಂದಾನೊಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಮಹಾಕೋಪಿಷ್ಟ ಜಮೀನ್ದಾರನಿದ್ದ. ತನಗೆ ಯಾರಾದರೂ ಎದುರಾಡಿದರೆ, ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದರೆ ಅವರನ್ನು ತನ್ನ ಮನೆಯ ನಾಯಿಗಳಿಗೆ ಆಹಾರವಾಗಿ ಕೊಟ್ಟು ಸಾಯಿಸಿಬಿಡುವುದು ಅವನ ವಿಲಕ್ಷಣ ಪರಿಪಾಠವಾಗಿತ್ತು. ಅವನ ನಾಯಿಗಳೂ ಅಷ್ಟೇ ಕ್ರೂರವಾಗಿದ್ದವು, ಯಾರಾದರೂ ಸಿಕ್ಕಿದರೆ ಸಾಕು ಸೀಳಿ ತಿಂದುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಜಮೀನ್ದಾರನಿಗೊಬ್ಬ ನಂಬಿಕಸ್ತ ಸಹಾಯಕನಿದ್ದ. ಅವನೋ ಸಾತ್ವಿಕ ಗುಣದವನು. ತನ್ನೊಡೆಯನ ಕ್ರೌರ್ಯವನ್ನು ಕಂಡು ಆತ ರೋಸಿಹೋಗಿದ್ದ. ಆದರೇನು ಮಾಡುವುದು? ಆಡುವಂತಿರಲಿಲ್ಲ, ಅನುಭವಿಸುವಂತಿರಲಿಲ್ಲ.

ಮನುಷ್ಯತ್ವ ಮರೆಯದಿರೋಣ , ಸಣ್ಣ ಕಥೆ


ಒಮ್ಮೆ ಯಾವುದೋ ಸಣ್ಣ ಪ್ರಮಾದವಾಗಿಹೋಯಿತು. ಆ ಸಹಾಯಕ ಒಡೆಯನ ವಿರುದ್ಧವೇ ಮಾತಾಡುವ ಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ವಣವಾಯಿತು. ವಾಡಿಕೆಯಂತೆ ಜಮೀನ್ದಾರ ಇವನಿಗೂ ಶಿಕ್ಷೆ ವಿಧಿಸಿದ, ನಾಯಿಗಳನ್ನು ಕರೆತರುವಂತೆ ಆಳುಗಳಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದ. ಆಗ ಸಹಾಯಕ, ‘ಸ್ವಾಮೀ, ನಾನೀಗ ನಿಮ್ಮ ನಾಯಿಗಳಿಗೆ ಆಹಾರವಾಗುತ್ತೇನೆ ಎಂಬುದು ಗೊತ್ತು. ಆದರೆ ನನ್ನದೊಂದು ಪುಟ್ಟ ಕೋರಿಕೆಯಿದೆ’ ಎಂದ. ‘ಏನದು ಬೇಗ ಹೇಳು’ ಎಂದು ಜಮೀನ್ದಾರ ದರ್ಪ ತೋರಿದ. ‘ನಾನು ಹತ್ತಾರು ವರ್ಷಕಾಲ ಅನನ್ಯ ಶ್ರದ್ಧಾಭಕ್ತಿಗಳಿಂದ ತಮ್ಮ ಸೇವೆ ಮಾಡಿದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನೇನೂ ನಾನು ಬೇಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಇನ್ನೂ ಹತ್ತು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಬದುಕುವುದಕ್ಕೆ ದಯವಿಟ್ಟು ನನಗೆ ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಡಬೇಕು’ ಎಂದು ಸಹಾಯಕ ಬಿನ್ನವಿಸಿಕೊಂಡ. ಇದೆಂಥ ವಿಚಿತ್ರ ಬೇಡಿಕೆ ಎಂದು ಅಚ್ಚರಿಗೊಂಡರೂ, ಇನ್ನೊಂದು ಹತ್ತು ದಿನ ತಾನೇ? ಆಮೇಲೆ ಹೇಗೂ ಸಾಯುತ್ತಾನೆ ಎಂಬ ಎಣಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಜಮೀನ್ದಾರ ಸಹಾಯಕನಿಗೆ ಬೇರೊಂದು ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಇರುವುದಕ್ಕೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿ, ಅವನ ಮೇಲೊಂದು ಕಣ್ಣಿಟ್ಟಿರುವಂತೆ ಆಳುಗಳಿಗೆ ಸೂಚಿಸಿದ. ಮರುದಿನದಿಂದ ಸಹಾಯಕನ ದಿನಚರಿಯೇ ಬದಲಾಯಿತು. ಬೆಳಗಾಗೆದ್ದು ನಾಯಿಗಳಿಗೆ ಆಹಾರ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ, ಮೈದಡವಿ ಮುದ್ದಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಸ್ನಾನಮಾಡಿಸಿ ಆಟವಾಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಹೀಗೆ ದಿನವಿಡೀ ಅವುಗಳ ಜತೆ ಕಾಲ ಕಳೆಯತೊಡಗಿದ. ಆ ನಾಯಿಗಳೂ ಇವನ ಆಪ್ತತೆಯನ್ನು ಆನಂದಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. 11ನೆಯ ದಿನ ಬಂದಿತು. ಅದು ಸಹಾಯಕನಿಗೆ ಶಿಕ್ಷೆ ಜಾರಿಯಾಗುವ ದಿನ. ನಾಯಿಗಳನ್ನು ಕರೆತಂದು ಸಹಾಯಕನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಬಿಡುವಂತೆ ಜಮೀನ್ದಾರನ ಆಜ್ಞೆಯಾಯಿತು. ಹೀಗೆ ಬಂದ ನಾಯಿಗಳು ಆತನನ್ನು ಸೀಳಿ ತಿಂದೇಬಿಡುತ್ತವೆ ಎಂದು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದ್ದ ಜಮೀನ್ದಾರನಿಗೆ ಅಚ್ಚರಿ ಕಾದಿತ್ತು. ಸಹಾಯಕನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದ ನಾಯಿಗಳು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅವನ ಕಾಲನ್ನು ನೆಕ್ಕಲು ಶುರುಮಾಡಿದವು. ಆತ ಕೂಡ ಮಮಕಾರದಿಂದ ಅವನ್ನು ಮುದ್ದಿಸತೊಡಗಿದ. ಈ ದೃಶ್ಯ ಕಂಡು ಗೊಂದಲಗೊಂಡ ಜಮೀನ್ದಾರನನ್ನು ಕುರಿತು ಸಹಾಯಕ ಹೀಗೆಂದ- ‘ಸ್ವಾಮೀ, ಇಷ್ಟು ವರ್ಷ ನಿಮ್ಮ ಸೇವೆ ಮಾಡಿದೆ, ಆದರೆ ನನಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಪ್ರತಿಫಲ ಸಣ್ಣ ಪ್ರಮಾದಕ್ಕೆ ಮರಣದಂಡನೆ; ಆದರೆ ಈ ನಾಯಿಗಳನ್ನು ನಾನು ಪ್ರೀತಿಸಿ ಆರೈಕೆ ಮಾಡಿದ್ದು ಅನ್ನವಿಟ್ಟಿದ್ದು ಹತ್ತೇ ದಿನ. ಪರಿಣಾಮ? ನನಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಜೀವದಾನ. ಈಗ ಹೇಳಿ, ಮನುಷ್ಯರಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿ ಮನುಷ್ಯತ್ವವನ್ನು ಮರೆತು ಪ್ರಾಣಿಯಾಗಿ ಬದುಕುವುದು ಮೇಲೋ ಅಥವಾ ಪ್ರಾಣಿಯಾದರೂ ಒಳ್ಳೆಯತನದಿಂದ ಉಪಕಾರ ಸ್ಮರಣೆಯಿಂದ ಬದುಕುವುದು ಮೇಲೋ?’. ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವಾಗಿ ಜಮೀನ್ದಾರ ತಲೆತಗ್ಗಿಸಿದ, ಸಹಾಯಕನಲ್ಲಿ ಕ್ಷಮೆ ಕೋರಿದ

ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಪ್ರಯಾಣ , ಭಯವೇಕೆ ? ಸಣ್ಣ ಕಥೆ

ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಮಗನನ್ನು  ಪೋಷಕರು ಬೇಸಿಗೆ ರಜೆಗೆ ಅಜ್ಜಿಯ ಮನೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಎರಡು ವಾರಗಳ ನಂತರ ಅದೇ ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ಮನೆಗೆ ಮರಳುತ್ತಿದ್ದರು.
                                        
ನಂತರ ಒಂದು ದಿನ ಹುಡುಗ ತನ್ನ ಹೆತ್ತವರಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ:
′′ ನಾನೀಗ ದೊಡ್ಡವನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಈ ವರ್ಷ ಒಬ್ಬನೇ ಅಜ್ಜಿಯ ಮನೆಗೆ ಹೋದರೆ???"

ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಚರ್ಚೆಯ ನಂತರ ಪೋಷಕರು ಒಪ್ಪುತ್ತಾರೆ.
ಇಲ್ಲಿ ಅವರು ರೈಲು ನಿಲ್ದಾಣದ ವಾರ್ಫ್‌ನಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ, ಅವನನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಕಿಟಕಿಯ ಮೂಲಕ ಕೊನೆಯ ಸಲಹೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ,  ಆ ಹುಡುಗನು ಪುನರಾವರ್ತಿಸುವುದನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತಾನೆ:
"ನನಗೆ ಗೊತ್ತು, ನೀವು ಈಗಾಗಲೇ ನನಗೆ ಹಲವಾರು ಬಾರಿ ಹೇಳಿದ್ದೀರಿ ...!"
ರೈಲು ಹೊರಡಲಿದೆ ಮತ್ತು ತಂದೆ ಪಿಸುಗುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ:
′′ ನನ್ನ ಮಗನೇ, ನಿನಗೆ ಹಠಾತ್ತಾಗಿ ಬೇಸರವಾದರೆ ಅಥವಾ ಭಯವಾದರೆ, ಇದು ನಿನಗಾಗಿ!...... ′
ಮತ್ತು ಅವನು ತನ್ನ ಜೇಬಿಗೆ ಅದನ್ನು ಹಾಕುತ್ತಾನೆ.

ಈಗ ಹುಡುಗ ಒಬ್ಬನೇ, ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಾನೆ, ಅವನ ಹೆತ್ತವರಿಲ್ಲದೆ, ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ...
ಅವನು ಸ್ಕ್ರಾಲ್ ಮಾಡುವ ಕಿಟಕಿಯ ಮೂಲಕ ದೃಶ್ಯಾವಳಿಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾನೆ.
ಅವನ ಸುತ್ತಲೂ ಅಪರಿಚಿತರು ಗದ್ದಲ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಗಲಾಟೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಕಂಪಾರ್ಟ್‌ಮೆಂಟ್‌ಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ನಿರ್ಗಮಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವನು ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಿರುವ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಅವನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.. ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಅವನಿಗೆ ದುಃಖದ ನೋಟವನ್ನು ಸಹ ನೀಡುತ್ತಾನೆ ...
ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಹುಡುಗ ಹೆಚ್ಚು ಅನಾನುಕೂಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ...
ಮತ್ತು ಈಗ ಅವನು ಹೆದರುತ್ತಾನೆ.
ಅವನು ತನ್ನ ತಲೆಯನ್ನು ತಗ್ಗಿಸುತ್ತಾನೆ, ಸೀಟಿನ ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗುತ್ತಾನೆ, ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನೀರು ಏರುತ್ತದೆ.

 ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಪ್ರಯಾಣ , ಭಯವೇಕೆ ? ಸಣ್ಣ ಕಥೆ


ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ತಂದೆ ತನ್ನ ಜೇಬಿಗೆ ಏನನ್ನೋ ಇಟ್ಟಿದ್ದು ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ.
ನಡುಗುವ ಕೈಯಿಂದ ಅವನು ಈ ಕಾಗದದ ತುಂಡನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ, ಅವನು ಅದನ್ನು ತೆರೆಯುತ್ತಾನೆ:
 *ಮಗನೇ, ಚಿಂತಿಸಬೇಡ, ನಾನು ಮುಂದಿನ ಕಂಪಾರ್ಟ್‌ಮೆಂಟ್‌ನಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ...*

ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆಯೇ...
ದೇವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಈ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದಾಗ, ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ
ಜೇಬಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಚೀಟಿಯನ್ನು ಸಹ ಹಾಕಿದ್ದಾನೆ,
ನಾನೂ ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ನಾನು ನಿಮ್ಮ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ, ನನಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿ... ❤️

*ಆದ್ದರಿಂದ ಸುಮ್ಮನೆ ಗಾಬರಿಯಾಗಬೇಡಿ, ಖಿನ್ನತೆಗೆ ಒಳಗಾಗಬೇಡಿ, ಇದು ನಿಮ್ಮ ದೈಹಿಕ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯದ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತದೆ.. ಆತನನ್ನು ನಂಬಿ, ಆತನಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ಇಡಿ, ನಮ್ಮ ಪ್ರಯಾಣದುದ್ದಕ್ಕೂ ನಮ್ಮ ಸೃಷ್ಠಿಕರ್ತ  ಯಾವಾಗಲೂ ನಮ್ಮೊಂದಿಗಿದ್ದಾನೆ*


ಪರಿಶುದ್ಧ ಭಕ್ತಿ - ನಾರದ , ನಂದಿ , ಹನುಮಂತ - ನೀತಿ ಕಥೆ

ತ್ರಿಲೋಕ ಸಂಚಾರಿಯಾದ ನಾರದರು  ಕೈಲಾಸಕ್ಕೆ ಬಂದರು. ಇವರನ್ನು ನೋಡಿದ  ಶಿವನ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರೀತಿಯ ಗಣ ನಂದಿಯು, ಕಲಹಪ್ರಿಯರಾದ  ನಾರದರು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಏಕೆ ಬಂದರು ಮತ್ತೆ ಇನ್ನೇನು ಜಗಳ ತಂದು  ಹಾಕುತ್ತಾರೋ ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ  ಅಂದುಕೊಂಡ. ಇದು ನಾರದರಿಗೆ  ತಿಳಿಯಿತು. ಅವರು ಸ್ವಲ್ಪ ಜಂಬದಿಂದ ನಂದಿ ನಾವಿಬ್ಬರೂ  ಹಾಡು ಹೇಳುವ  ಪಂದ್ಯ ಕಟ್ಟೋಣ. ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಲ್ಲಿ  ಯಾರಿಗೆ  ಜಯಗಳಿಸುತ್ತಾರೆ  ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ.  ನಿನಗೆ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಇದೆಯಾ?  ಎಂದರು. ನಂದಿಯು, ಓಹೋ, ಆಗಲಿ ಎಂದ ಅವನಷ್ಟಕ್ಕೆ ಅವನೇ, ನಾನು ಶಿವನ ಪರಮ ಭಕ್ತ  ಶಿವನಾಮಸ್ಮರಣೆಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಹೇಳಿದರೆ ನಾನು ಗೆದ್ದೇ ಗೆಲ್ಲುತ್ತೇನೆ ಎಂದುಕೊಂಡ. ನಾರದರು, ಈ ಬಸವನ
ಮೂತಿಯ  ನಂದಿ  ಹಾಡಿನ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ  ಗೆಲ್ಲುತ್ತೇನೆಂಬ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಹೇಗೆ ಹೊಂದಿದ್ದಾನೋ ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ವ್ಯಂಗ್ಯವಾಗಿ ನಕ್ಕರು. ಆ  ನಂತರ ಇಬ್ಬರು  ನಡುವೆ ಹಾಡಿನ ಸ್ಪರ್ಧೆ ಏರ್ಪಟ್ಟಿತು. ನಾರದರು ತೀರ್ಪುಗಾರನನ್ನಾಗಿ ಶಿವಪಾರ್ವತಿಯರನ್ನು  ಮಾಡಿದರು.

ಹಾಡಿನ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ನಂದಿ  ಶಿವ ನಾಮಸ್ಮರಣೆಯ ಹಾಡುಗಳನ್ನು  ಬಹಳ ಸೊಗಸಾಗಿ  ಹತ್ತು ಹಲವು ರಾಗಗಳಲ್ಲಿ  ಹಾಡಿದನು. ನಾನು ಬಹುದೊಡ್ಡ ಸಂಗೀತಗಾರ  ನಂದಿ ಗಿಂತಲೂ ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಹಾಡುವೆ  ಎಂದುಕೊಂಡ  ನಾರದರು  ನಾರಾಯಣನ ನಾಮ ಸ್ಮರಣೆಯ  ಹಾಡುಗಳನ್ನು  ಅತ್ಯದ್ಭುತವಾಗಿ  ಹಲವಾರು ರಾಗಗಳಲ್ಲಿ  ಹಾಡಿದರು. ಇಬ್ಬರೂ ಬಹಳ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹಾಡಿದ್ದರಿಂದ ಶಿವಪಾರ್ವತಿಯರಿಗೆ ತೀರ್ಪು ಹೇಳುವುದು  ಕಷ್ಟವಾಯಿತು. ಆದ್ದರಿಂದ ಶಿವನು, ನಾರದ ಮತ್ತು ನಂದಿ  ನೀವಿಬ್ಬರೂ ಬಹಳ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹಾಡಿದ್ದೀರಿ ಯಾರು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆಂದು ತೀರ್ಮಾನ ಮಾಡುವುದು ನನಗೆ ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.  ನಿಮ್ಮ ಅದ್ಭುತವಾದ ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನು  ನಾರಾಯಣನ  ವಿನಹಾ ಬೇರಾರೂ ಗುರುತಿಸಲು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಇಬ್ಬರೂ ನಾರಾಯಣನ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿರಿ  ಎಂದನು.

ಪರಿಶುದ್ಧ ಭಕ್ತಿ - ನಾರದ , ನಂದಿ , ಹನುಮಂತ - ನೀತಿ ಕಥೆ


ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ನಾರದರು  ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸಂಗೀತದ ಪಿತಾಮಹ ನಾನು, ನನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ನಂದಿ  ಗೆಲ್ಲಲು ಸಾಧ್ಯವೇ? ತ್ರಿಲೋಕ ಸಂಚಾರಿಯಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ತಿಳಿದ ನಾನು ಪ್ರತಿಭಾವಂತನಾಗಿದ್ದೇನೆ.  ಈಶ್ವರನ ಪರಮಭಕ್ತ ನಂದಿ  ಸೋತಿದ್ದಾನೆ. ಅದನ್ನು ನನ್ನ ಎದುರಿಗೆ ಹೇಳಿದರೆ ನಂದಿಗೆ ಬೇಜಾರಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಪರಮೇಶ್ವರನು ವಿಷ್ಣುವಿನಲ್ಲಿ ಕಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದುಕೊಂಡರೆ,   ನಂದಿಯು ನಾನು ಪರಮೇಶ್ವರನ  ಪರಮಶಿಷ್ಯ, ಕೈಲಾಸವೇ ನನ್ನ  ಕೈಯಲ್ಲಿದೆ. ನಾನು ಗೆದ್ದಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು  ಹೇಳಿದರೆ ಕೈಲಾಸಕ್ಕೆ ಬಂದಂತಹ  ನಾರದರಿಗೆ ಅವಮಾನವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲದೆ ಶಿವನು ಬೇಕೆಂದೇ  ಶಿಷ್ಯನನ್ನು ಗೆಲ್ಲಿಸಿದ್ದಾನೆ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಬಳಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಳುಹಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಒಳ್ಳೆಯದಾಯಿತು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಕಳಿಸಲಿ, ಹೇಗಿದ್ದರೂ ನಾನೇ ಗೆಲ್ಲುವುದು ಎಂದು ನಂದಿ ಮನದಲ್ಲೇ ಬೀಗಿದ. ನಂದಿನಿ ಮತ್ತು ನಾರದರು ವೈಕುಂಟಕ್ಕೆ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಹತ್ತಿರ ಬಂದರು.

ವಿಷ್ಣು ಎಲ್ಲವನ್ನು  ತಿಳಿದುಕೊಂಡು  ಶಿವನು ನನ್ನ ಬಳಿ ಇವರಿಬ್ಬರನ್ನು ಏಕೆ ಕಳುಹಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಯಿತು. ವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿಯೂ  ನಾರದ ಮತ್ತು ನಂದಿಯ ಹಾಡಿನ ಸ್ಪರ್ಧೆ ನಡೆಯಿತು. ಇಬ್ಬರೂ ಒಬ್ಬರಿಗಿಂತ ಒಬ್ಬರು ಎನ್ನುವಂತೆ ಅತ್ಯದ್ಭುತವಾಗಿ ಹಾಡಿದರು.  ಇವರಿಬ್ಬರಲ್ಲಿ  ಯಾರು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹಾಡಿದ್ದಾರೆ  ಎಂದು ಹೇಳುವುದು  ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ, ಅಲ್ಲದೆ ಇವರಿಬ್ಬರ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು  ಇಳಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿದ ವಿಷ್ಣು ನೋಡಿ ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಯಾರು ಗೆದ್ದರು ಎಂದು ಹೇಳುವುದು ಬಹಳ ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ಭೂಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗೋಣ ಅಲ್ಲಿ  ಒಬ್ಬ ವಾನರನಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ಅತ್ಯದ್ಭುತ ಸಂಗೀತಗಾರನು. ಅವನಷ್ಟು  ಚೆನ್ನಾಗಿ ಯಾರೂ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ ಅವನು ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಯಾರು ಗೆದ್ದರು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ ಬನ್ನಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗೋಣ ಎಂದನು.

ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ನಾರದ ಮತ್ತು ನಂದಿ ಇಬ್ಬರೂ ಭೂಲೋಕದಲ್ಲಿರುವ ವಾನರನು  ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಹಾಡನ್ನು ಕೇಳಿ ಯಾರು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೇಳುವರು ಎಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿದೆಯೇ ? ಅಂತಹ  ಮಹಾದೇವ- ಮಹಾವಿಷ್ಣುವಿಗೆ  ತೀರ್ಮಾನಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ,  ಇನ್ನು ಈ  ವಾನರ ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವೇ  ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ  ಅಂದುಕೊಂಡು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಜೊತೆ ಭೂಲೋಕಕ್ಕೆ ಬಂದರು. ಕಾಲಿಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಎಲ್ಲಿಂದಲೋ ಸುಶ್ರಾವ್ಯವಾಗಿ ಯಾರೊ  ಹಾಡುತ್ತಿರುವ ಹಾಡು ಕೇಳಿಸಿತು. ಹೋಗಿ ನೋಡಿದರೆ  ಜಗದ ಪರಿವೆ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಮೈಮರೆತು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸುಶ್ರಾವ್ಯವಾಗಿ ರಾಮನಾಮ ಹಾಡನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದವನು ರಾಮನ ಪರಮಭಕ್ತ ಹನುಮಂತನಾಗಿದ್ದನು. ವಿಷ್ಣು ತಾನು ಭೂಲೋಕಕ್ಕೆ ಬಂದ ವಿಷಯವನ್ನು ಹನುಮಂತನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು. ನಾರದ ಮತ್ತು ನಂದಿ ಯಾರಿಗೂ ಕಮ್ಮಿ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಆಂಜನೇಯನ ಎದುರು ನಾನಾ ಬಗೆಯ ರಾಗದ ಹಲವಾರು ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಹಾಡಿದರು. ಆ ನಂತರ ವಿಷ್ಣುವು ಹನುಮಂತನಿಗೆ ಹನುಮ ನಿನ್ನ ಕಂಠದಿಂದಲೂ ಒಂದು ಹಾಡು ಹೊರಹೊಮ್ಮಲಿ ಎಂದನು.ಹನುಮಂತನು  ಆಯಿತು ಪ್ರಭು, ಎಂದವನೇ ಕಣ್ಣುಮುಚ್ಚಿ ಚಕ್ಕಳ ಮಟ್ಟೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ನೇರವಾಗಿ  ಕುಳಿತು ಶ್ರೀರಾಮಚಂದ್ರನನ್ನು  ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ, ಕಣ್ಣುಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶ್ರೀರಾಮನ  ಕುರಿತ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಹೇಳಲು ಶುರು ಮಾಡಿದನು. ಅವನ ಹಾಡು ಶುರು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಲೋಕದ ಚಟುವಟಿಕೆಯೇ ನಿಂತಂತಾಗಿ, ಪ್ರಾಣಿ, ಪಶು, ಪಕ್ಷಿ, ಪ್ರಕೃತಿ ಎಲ್ಲರೂ ಮೈಮರೆತು ಹಾಡನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಹನುಮಂತನ ಹಾಡಿದ ಮಾಧುರಿ ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ಪಸರಿಸುತ್ತ ಭೂಲೋಕದಲ್ಲಿರುವ ನದಿ -ಹಳ್ಳ-ಕೊಳ್ಳ- ಬಾವಿ ಗಳಲ್ಲಿನ ನೀರೆಲ್ಲ ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟಿತು. ಇದೇ ಸಮಯವೆಂದರಿತ  ವಿಷ್ಣು,  ನಾರದ ಮತ್ತು ನಂದಿ ಕುರಿತು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ಹಾಡನ್ನು ಹೇಳಿ ನದಿ,ಕೆರೆ, ಕೊಳ್ಳ ,ಹಳ್ಳಗಳಲ್ಲಿ  ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟಿದ ನೀರನ್ನು ತಿಳಿಯಾಗಿಸಿದರೆ ಅವರು ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದಂತೆ ಎಂದನು.  ನಂದಿ ಮತ್ತು ನಾರದರು ಬಹಳ ಸೊಗಸಾಗಿ ಮೈಮರೆತು  ಹಾಡಿದರು. ಆದರೆ ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟಿದ ನೀರು  ತಿಳಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆಮೇಲೆ ಹನುಮಂತನು ಹಾಡನ್ನು ಹಾಡಿದ ಆಗ ಹಳ್ಳ-ಕೊಳ್ಳ- ನದಿಗಳಲ್ಲಿನ ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟಿದ ನೀರು ತಿಳಿಯಾಯಿತು. ಇದನ್ನು ಕಂಡ ನಂದಿ ಮತ್ತು ನಾರದರು  ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ತಲೆತಗ್ಗಿಸಿದರು. ವಿಷ್ಣು ಹಸನ್ಮುಖನಾಗಿ ನಕ್ಕನು. ಕೈಲಾಸದಲ್ಲಿ ಪಾರ್ವತಿ ಪರಮೇಶ್ವರೂ ಮನಸಾರೆ ನಕ್ಕರು. ಇಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಗೆಲ್ಲಲಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ಯಾರೂ ಸೋಲಲಿಲ್ಲ, ನಾರದರು ನಾರಾಯಣ ನಾಮಸ್ಮರಣೆಯ ಮೂಲಕ ಹಾಡಿದರು ನಂದಿಯು ಶಿವ ನಾಮಸ್ಮರಣೆಯನ್ನು  ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಹಾಡಿದನು.  ಮೂವರು ಬಹಳ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಯಾರೂ  ಕಡಿಮೆಯಿಲ್ಲದಂತೆ ಸರಿಸಮನಾಗಿ  ಹಾಡಿದರು. ಆದರೆ ಅಹಂಕಾರ ಸೋತಿತು. ಹನುಮಂತನ ಪ್ರೇಮ ಭರಿತ 'ಪರಿಶುದ್ಧ ಭಕ್ತಿಗೆ'  ವಿಜಯಲಕ್ಷ್ಮಿ ಒಲಿದಳು.

The fake diamond necklace , a beautiful story

ಒಬ್ಬ ಆಭರಣ ವ್ಯಾಪಾರಿಯ ಮರಣದ ನಂತರ, ಅವರ ಕುಟುಂಬವು ತೀವ್ರ ತೊಂದರೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿತ್ತು. ಊಟಕ್ಕೂ ಅವರ ಬಳಿ ಹಣವಿರಲಿಲ್ಲ. ಒಂದು ದಿನ ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ತನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ಒಂದು ವಜ್ರದ ಹಾರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಹೇಳಿದಳು - "ಮಗನೇ, ಇದನ್ನು ನಿನ್ನ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪನ ಅಂಗಡಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗು, ಅದನ್ನು ಮಾರಿ ನಮಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಣವನ್ನು ಕೊಡಲು ಕೇಳು."

ಮಗ ಆ ಹಾರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ತನ್ನ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪನ ಅಂಗಡಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದನು. ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ಹಾರವನ್ನು ಕೂಲಂಕಷವಾಗಿ ನೋಡಿ ಹೇಳಿದರು - "ಮಗನೇ, ಈಗ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ತುಂಬಾ ಮಂದವಾಗಿದೆ ಎಂದು ನಿಮ್ಮ ತಾಯಿಗೆ ಹೇಳು, ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ ಅದನ್ನು ಮಾರಿದರೆ, ಅವಳಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಬೆಲೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ." ಹಾಗೆಯೇ, ಅವನಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಣವನ್ನು ಕೊಟ್ಟರು ಮತ್ತು "ನಾಳೆಯಿಂದ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಅಂಗಡಿಗೆ ಬಂದು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳು" ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಮರುದಿನ ಹುಡುಗನು ಪ್ರತಿದಿನ ಅಂಗಡಿಗೆ ಹೋಗಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ವಜ್ರ ಮತ್ತು ರತ್ನಗಳನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವುದನ್ನು ಕಲಿಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.
 
ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ, ಅವನು ವಜ್ರಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುವ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ತಜ್ಞನಾದನು. ಜನರು ತಮ್ಮ ವಜ್ರಗಳನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು ದೂರ ದೂರದಿಂದ ಬರಲಾರಂಭಿಸಿದರು.

ಒಂದು ದಿನ ಅವನ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ, "ಮಗ, ನಿಮ್ಮ ತಾಯಿಯಿಂದ ಆ ಹಾರವನ್ನು ಈಗಲೇ ತಗೆದುಕೊಂಡು ಬಾ.. ಈಗ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಲೆ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ, ನಿಮಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಬೆಲೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ" ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
 


ತನ್ನ ತಾಯಿಯಿಂದ ಹಾರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬರಲು ಹೋದ ಯುವಕ ಅದನ್ನು ಸ್ವತಃ ಪರೀಕ್ಷಿಸಿದಾಗ ಅದು ನಕಲಿ ಎಂದು ಕಂಡುಬಂದಿತು. ತನ್ನ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ಇಷ್ಟು ಮಹಾನ್ ವಿದ್ವಾಂಸ, ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ತನಗೇಕೆ ತಿಳಿಸಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯ ಪಡತೊಡಗಿದ...

ನೆಕ್ಲೇಸ್ ಅನ್ನು ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಇಟ್ಟು ಅಂಗಡಿಗೆ ಮರಳಿದನು.

ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ಕೇಳಿದರು, "ನೀನು ಹಾರ ತಂದಿಲ್ಲವೇ?" ಅದಕ್ಕೆ ಅವನು ವಿನಮ್ರವಾಗಿ "ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ, ಇದು ಕೃತಕವಾಗಿದೆ... ಆದರೆ ನೀವು ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ಏಕೆ ಮರೆಮಾಡಿದ್ದೀರಿ? ನನಗೇಕೆ ಅಂದೇ ಇದನ್ನು ತಿಳಿಸಲಿಲ್ಲ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.

ಆಗ ಅವನ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ, “ನೀನು ಮೊದಮೊದಲು ನೆಕ್ಲೇಸ್ ತಂದಾಗ ಅದು ಕೃತಕ ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ದರೆ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ನಂಬುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಏಕೆಂದರೆ, ಆವತ್ತು ನಿನಗೆ ಇದರ ನಿಜವಾದ ಜ್ಞಾನ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಇವತ್ತು ನಿನಗ ವಜ್ರದ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜ್ಞಾನ ಬಂದಿದೆ. ನೆಕ್ಲೇಸ್ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಕಲಿ ಎಂದು ನಿನಗೆ ಖಚಿತವಾಗಿ ತಿಳಿದಿದೆ. ಅಂದಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುವುದಕ್ಕಿಂತ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮುಖ್ಯವಾಗಿತ್ತು." ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಯುವಕನ ಕಣ್ಣುಗಳ ಕೃತಜ್ಞತೆಯಿಂದ ತೇವವಾದವು.

ಈ ಕಥೆಯು ಸಂಭಂಧಗಳನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸುವಾಗ, ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಗೆ ಹೇಳಬೇಕು ಮತ್ತು ಸಂಬಂಧಿಗಳಿಗೆ ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಕಲಿಸುತ್ತದೆ.

ಹಾಗೆಯೇ, ವಿಶ್ವದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯೂ ನಮಗೆ ಸಂಬಂಧಿಗಳು ಎಂದುಕೊಂಡರೆ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಈ ಕಥೆ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಶುಭವಾಗಲಿ. ಮಾನವತೆಗೆ ಜಯವಾಗಲಿ

A story from husband diary after losing his wife

ಪತ್ನಿ ತೀರಿಕೊಂಡು ಇಂದಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ದಿನಗಳಾಯಿತು.... 

ಆಕೆಯ ಅಂತ್ಯಸಂಸ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಆಗಮಿಸಿದ ಸಂಬಂಧಿಕರು ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಾಗಿ ಹೊರಟು ಹೋದರು...
✨
ಕೊನೆಗೆ ಸಾವಿನ ಗಂಧವಿರುವ ಆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಮತ್ತು ನನ್ನ  ಮಕ್ಕಳು ಮಾತ್ರವಾಗಿ ಬಾಕಿಯಾದೆವು...
✨
*ಆಕೆ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ನಂಬುವುದಕ್ಕೂ ನನಗೆ ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿದೆ....*
✨
*ರೀ... ಇಲ್ಲಿ ನೋಡಿ...*  ಅಂತ ಹೇಳುತ್ತಾ ನನ್ನ ಬಳಿ ಓಡಿ ಬರುವುದನ್ನು ನಿನ್ನೆ ಎಂಬಂತೆ ನಾನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡೆ...
✨
*ನಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರಾಣಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸಿ ಸೋತು ಹೋದ ನತದೃಷ್ಟೆಯಾಗಿದ್ದಳು ಆಕೆ.....*
✨
ನಮ್ಮ ಮೇಲಿನ ಅತಿಯಾದ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಲೇ ಇರಬೇಕು ಆಕೆ ಯಾವತ್ತೂ ನಮ್ಮಿಂದ ದೂರ ಹೋಗಿರಲಿಲ್ಲ....

ತವರು ಮನೆಗೆ ಹೋದರೂ ಕೂಡಾ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳು ಮಾತ್ರ ಇರೋದು ಅಂತ ಕಾರಣ ಹೇಳಿ ಸಂಜೆಯಾಗುತ್ತಲೇ ಓಡೋಡಿ ಮನೆ ತಲುಪುತ್ತಿದ್ದಳು...
ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಆಕೆ ಆಕೆಯ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುವುದು ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಿರಲಿಲ್ಲ....   ಅದು ಆಕೆಯ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಆಕೆ ಹೋದರೆ, ನಮಗೆ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಿ ಬಡಿಸುವವರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ ಎಂಬ  *ಸ್ವಾರ್ಥ* ಕಾರಣವಾಗಿತ್ತು...

ನಾನು ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳು ರಜಾದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಟಿ ವಿಯ ಮುಂದೆ ಒಂದೊಂದು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ನೋಡಿ ಖುಷಿಪಡುವಾಗ, ಅಡುಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಡುಗೆ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ  ನಿರತಳಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದಳು ಆಕೆ...

ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಟಿ ವಿ ನೋಡೋದಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಜೊತೆ ಬಂದು ಕುಳಿತರೆ, - *ಅಮ್ಮಾ ನೀರು...*
*ಲೇ.. ಸ್ವಲ್ಪ ಟೀ ಮಾಡು...* *ಫ್ಯಾನ್  ಹಾಕು...*
ಅಂತ ಎಲ್ಲಾ ಹೇಳಿ ಆಕೆಯನ್ನು ನಾವು ಆ ಅಡುಗೆ ಕೋಣೆಗೇ ವಾಪಾಸ್  ಕಳುಹಿಸುತ್ತಿದ್ದೆವು...

ನಾನು ಹೇಳದೆಯೇ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಕೆಲಸಗಳನ್ನೂ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು...  

*ಇಂದು ಈಗ ಒಂದು ಕಪ್ ಟೀ ಮಾಡಿಕೊಡಲಿಕ್ಕೋ...,*
*ಒಂದು ಲೋಟ ನೀರು ಕೊಡಲಿಕ್ಕೋ, ಆಕೆ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಕಟು ಸತ್ಯವನ್ನು ನಾನು ನೋವಿನಿಂದಲೇ ಅರಿತೆ.....*

ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಆಕೆ ದೂರುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದವಳಲ್ಲಾ... ಒಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಸೀರೆ ಕೂಡಾ ನಾನು ಖರೀದಿಸಿಕೊಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ‌......
ಒಂದು ಸಿನೆಮಾ ನೋಡಲು ಕೂಡಾ ಆಕೆಯನ್ನು ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಕರಕ್ಕೊಂಡೋಗಿರಲಿಲ್ಲ...
ಕ್ಲಬ್, ಪಾರ್ಟಿ ಅಂತ ನಾನು ತಡವಾಗಿ ಮನೆಗೆ ಬರುವಾಗ ಆಕೆ ಗಾಬರಿಯಿಂದ  "ಯಾಕೆ ತಡವಾಯಿತು...?"  ಅಂತ ಕೇಳುವಾಗ ನಾನು ಆಕೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ.....

*ರೀ... ನೋಡಿ.. ಕರೆಂಟ್ ಬಿಲ್ ಪಾವತಿಸಬೇಕಾದ ಕೊನೆಯ ದಿನ ನಾಳೆ...*

ನೋಡಿ ಹಾಲಿನವನಿಗೆ ದುಡ್ಡು ಕೊಡಬೇಕಾದ ಸಮಯ ಹತ್ತಿರ ಬಂತು...

*ಪೇಪರ್ ನವ ನಿನ್ನೆ ದುಡ್ಡು ಕೇಳಿ ಹೋದ...*

ಮಕ್ಕಳ ಶಾಲೆಯ ಫೀಸ್ ನಾಳೆನೇ ಕೊಡಬೇಕು ರೀ.....

*ನೋಡಿ ನಿಮ್ಮ ಬಿ ಪಿ ಯ ಮಾತ್ರೆ ಖಾಲಿಯಾಗಿದೆ...*

ಹಾಗೆ ಆಕೆಯ ಬಯಕೆ ಮತ್ತು ಬೇಡಿಕೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಉಳಿದ  ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಆಕೆ ನೆನಪಿಸುವಳು.....

*ಇನ್ನು ಹಾಗೆ ನೆನಪಿಸುವವರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ..* 😔

ರಾತ್ರಿ ಕೆಲಸವೆಲ್ಲಾ ಮುಗಿಸಿ, ನನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಬಂದು ಮಲಗುವಾಗ, ಎದೆ ನೋಯುತ್ತಿದೆ, ಕಾಲು ನೋಯುತ್ತಿದೆ ಅಂತ ಆಕೆ ಹೇಳುವಾಗ, -  *ಅದು ನಿನಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಏನೂ ಕೆಲಸವಿಲ್ಲದೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿಯಲ್ಲಾ..*
   *ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಐದು ಗಂಟೆಗೆ ಎದ್ದು ಸ್ವಲ್ಪ ವಾಕಿಂಗ್ ಮಾಡಿದರೆ ಎಲ್ಲಾ ಸರಿಹೋಗುತ್ತೆ.."'*  ಅಂತ ನಾನು ಹೇಳುವಾಗ, ಆಕೆಯ ಕಣ್ಣುಗಳು ತುಂಬುವುದನ್ನು ನಾನು ನೋಡದ ಹಾಗೆ ನಟಿಸುತ್ತಾ ತಿರುಗಿ ಮಲಗುತ್ತಿದ್ದೆ...!!

*ಕೊನೆಗೆ ಆ ಎದೆ ನೋವು ಹಾರ್ಟ್ ಅ್ಯಟೇಕ್ ನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದು ಆಕೆಯನ್ನು ಕರಕೊಂಡು ಹೋಗುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಆಕೆಯ ನೋವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ತುಂಬಾ ತಡಮಾಡಿಬಿಟ್ಟೆ...*
✨
ಮನೆಗೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ , ಆಕೆಯ ನೆನಪುಗಳೊಂದಿಗೆ ಇಂದಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ದಿನಗಳನ್ನು ದೂಡಿ ಮುಗಿಸಿದೆ... "ಮನೆಗೆಲಸ ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಲ್ಲ" ಎಂಬ ಕಟುಸತ್ಯವನ್ನು ಬಹುಬೇಗನೆ ಅರಿತುಕೊಂಡೆ.....

ಆಕೆಯನ್ನು ದೂರಿದ ದಿನಗಳನ್ನು, ಚುಚ್ಚು ಮಾತುಗಳಿಂದ ಆಕೆಯನ್ನು ನೋಯಿಸಿದ ದಿನಗಳನ್ನು ನಾನು ಶಪಿಸುತ್ತಾ ಸ್ವತಃ ಮರುಗತೊಡಗಿದೆ....

ನಾನು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಹೊರಡುವಾಗ, ಐರನ್ ಮಾಡಿಟ್ಟ ಬಟ್ಟೆಗಾಗಿ ಹುಡುಕಾಡಿದೆ.....

A story from husbands diary after losing his wife



*ರೀ... ನೀವು ಈ ನೀಲಿ ಬಣ್ಣದ ಶರ್ಟ್,  ಕ್ರೀಮ್ ಕಲರ್  ಪ್ಯಾಂಟ್ ಧರಿಸಿ... ಇದು ನಿಮಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದೆ"*... ಅಂತ ಆಕೆ ಹೇಳುವ  ಹಾಗೆ   ನನಗೆ ಅನಿಸಿತು......
✨
ಸಂಜೆ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿ ಮನೆಗೆ ಬಂದಾಗ  ನನಗಾಗಿ ಯಾರೂ ನಗುಮುಖ'ದಿಂದ  ಬಾಗಿಲು ತೆರೆಯಲಿಲ್ಲ.....!!
ನನ್ನ ಬರುವಿಕೆಗಾಗಿ ಯಾರೂ ಹಸಿವು ತಡೆದು  ಕಾದು ಕೂರಲಿಲ್ಲ....
*ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟು ತಡಮಾಡಿ ಬಂದಿದ್ದೀರಿ* ಅಂತ ಯಾರೂ ನನ್ನತ್ರ ಗಾಬರಿಯಿಂದ ಕೇಳಲಿಲ್ಲ....

ಕೊನೆಗೆ ನಾನು ಬಾಗಿಲನ್ನು ದೂಡಿ ಒಳಗೆ ಹೋದಾಗ, ಹಾಲ್ ನಲ್ಲಿ ನಾನು ಬಂದದ್ದು ಕೂಡಾ ಅರಿಯದೆ, ಮಕ್ಕಳು ಮೊಬೈಲ್ ನಲ್ಲಿ ಮಗ್ನರಾಗಿದ್ದರು...  ಅವರ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ತಿಂದ ಪಾತ್ರೆಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ಚೆಲ್ಲಾಪಿಲ್ಲಿಯಾಗಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದನ್ನು ನಾನು ದುಃಖದಿಂದ ನೋಡಿದೆ....

ಆಕೆ'ಯಿದ್ದಾಗ ಸ್ವಚ್ಛವಾಗಿದ್ದ ಮನೆಯು ಇಂದು ಆಕೆಯಿಲ್ಲದಾಗ ಹೀನವಾಗಿ ಇರುವ ಮನೆಯ ಅವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ನನ್ನ ಹೃದಯವು ಮರುಗಿತು...

ಸ್ನಾನ ಮುಗಿಸಿ, ಒಂದು ಕಪ್ ಟೀ ಗಾಗಿ ನಾನು ಅಡುಗೆ ಮನೆಗೆ ಹೋದೆ...
ವಾಷ್ ಬೆಯ್ಸನ್ ನಲ್ಲಿ
ಊಟ ಮಾಡಿದ ತಟ್ಟೆಗಳು ಮತ್ತು ನೂಡಲ್ಸ್ ನ ಖಾಲಿ ಪ್ಯಾಕೆಟ್ ಗಳು ಮಾತ್ರ ನನಗೆ ಕಾಣಿಸಿತು....

ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕ್ಲೀನ್ ಮಾಡಿ, ಫ್ರಿಡ್ಜ್ ನಿಂದ ಒಂದು ಆ್ಯಪಲ್ ತೆಗೆದು ಕಟ್ ಮಾಡಿ ತಿಂದು ಬೆಡ್ ರೂಮಿಗೆ ಬಂದು ಮಲಗಿದೆ....

ಲೈಟ್ ಆಫ್ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ತೂಗುಹಾಕಿದ ಆಕೆಯ ಮುಗುಳ್ನಗುವ ಭಾವಚಿತ್ರವನ್ನೊಮ್ಮೆ ತುಂಬಾ ದುಃಖದಿಂದಲೇ ನಾನು ನೋಡಿದೆ.....,.

ಆಕೆಯನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸದೇ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ, ಇಂದು ನಾನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಇರುತ್ತಿದ್ದೆ ಅಂತ ನೆನೆದು ಎರಡು ಹನಿ ಕಣ್ಣೀರು ನನ್ನ ಕಣ್ಣಿಂದ ಸುರಿಯಿತು.  😥

ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಓದಿದವರಲ್ಲಿ ಈ ಕಥೆಯ "ಕಥಾ ನಾಯಕ ನಾನೇ" ಅಂತ ಯೋಚಿಸುವವರು  ಅನೇಕರು ಇರಬಹುದಲ್ಲವೇ...? ಅಂತಹವರಿಗೆ ನಾನು ಹೇಳಬಯಸುವುದೇನೆಂದರೆ..

ಕಣ್ಣು'ಗಳಿರುವಾಗಲೇ ಅದರ ಬೆಲೆ ಗೊತ್ತಾಗುವುದು...ಕಣ್ಣಿನ ದೃಷ್ಟಿ ನಷ್ಟವಾದ ನಂತರ ಕಣ್ಣಿನ ಮಹತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದು ಏನೂ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ.

A gift to his father , a short story

ತುಂಬಾ ಬಡತನದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ *ಒಬ್ಬ ಆರ್ಡಿನರಿ ಅಂಚೆ ಕಚೇರಿಯ ಉದ್ಯೋಗಿ*. ತನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಓದಿಸಿ ಉದ್ಯೋಗಸ್ಥರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ *ವಿದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸ್ತವ್ಯ ಹೂಡುವ ಹಾಗೇ ಮಾಡಿದ.*

ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮದುವೆಯಾಗಿ ಮಕ್ಕಳಾದವು .ಇಬ್ಬರೂ ಸುಖೀ ಸಂಸಾರಸ್ಥರೇ. ಆದರೆ ತಂದೆಗೆ ಊರಿಂದೂರಿಗೆ ವರ್ಗಾವಣೆಗಳಾಗುತ್ತಾ ಕೊನೆಗೆ ಆಂದ್ರಪ್ರದೇಶದ ಚಿಂತಲಪಲ್ಲಿ ಎಂಬ ಕಚೇರಿಯಲ್ಲಿ ನಿವೃತ್ತಿ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಬಂದು ನಿಂತರು.
ನಿವೃತ್ತಿಯು ಆಯಿತು, ಈಗ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಚಿಂತೆ.

 ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಫೋನಾಯಿಸುತ್ತಾರೆ *"ಒಂದೆರಡು ದಿನ ಊರಿಗೆ ಬಂದುಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವೇ" ಎಂದು.?*

 ಮಕ್ಕಳು ಸಹ ಒಪ್ಪುತ್ತಾರೆ .ಆದರೆ ಮಕ್ಕಳು *ಒಂದೆರಡು ದಿನವಲ್ಲದೆ ಒಂದು ತಿಂಗಳು ರಜೆ ಮಾಡಿ ಊರಿಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ.*

ಬಂದ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ತಂದೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ "ನಿಮಗೊಂದು ವಿಷಯ ತಿಳಿಸಬೇಕಿದೆ "ಎಂದು.

*"ನನ್ನ ನಿವೃತ್ತಿಯಾಗಿದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ನನ್ನ ಖಾತೆಗೆ ಒಂದಷ್ಟು ಲಕ್ಷ ಪಿ ಎಫ್ ಹಣವು ಬಂದಿದೆ. ನೀವಿಬ್ಬರು ಆ ಹಣವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡರೆ ನಾನು ನನ್ನ ಪೆನ್ಶನ್  ಹಣದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ತಾಯಿಯನ್ನು ಸಾಕಬಲ್ಲೆ. ಈ ಸುದ್ದಿ ಹೇಳಲಿಕ್ಕೆಂದೇ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕರೆಸಿದೆ ಎಂದು ಮತ್ತೆ ಒಂದೆರಡು ದಿನ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಎಲ್ಲಾದರೂ ಸುತ್ತಿ ಬರೋಣವೆಂದು" ಇಚ್ಛೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ*.

 ಅದಕ್ಕೆ ಮಕ್ಕಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ
"ಮೊದಲ ಸಲ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ ಅಂಚೆ ಕಚೇರಿಯಾದ *ಉಡುಪಿಯ ಹಿತ್ತಲುಮನೆ ಎಂಬ ಗ್ರಾಮಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಬರೋಣ"* ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ,

ತಂದೆಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಆ ಗ್ರಾಮದ್ಲಲೇನಿದೆ ಎಂದು ಆದರೂ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ನಿರಾಸೆಗೊಳಿಸದೆ ಹೊರಟುನಿಲ್ಲುತ್ತಾರೆ.

A gift to his father , a short story


ಆ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವಾಸ್ತವ್ಯ ಹೂಡಿದ್ದ *ಗುಡಿಸಲು ಚೊಕ್ಕವಾದ ಮನೆ. ತನ್ನ* *ಮಕ್ಕಳು ಆಟವಾಡಿದ್ದ ಅಂಗಳ ಹಸಿರುಮಯವಾಗಿದೆ. ಆಗ* *ನೆಟ್ಟ ಸಸಿಗಳು ಮರಗಳಾಗಿವೆ. ತೆಂಗಿನ ಮರ ತುಂಬಾ ಕಾಯಿಗಳಿವೆ. ಎತ್ತ ನೋಡಿದರು ಹಸಿರು ಮನೆಯ ಕಂಪೌಂಡಿನ* *ಒಳಗೆ ಪರಿಶುದ್ಧ ತುಳಸಿ ಗಿಡ ಗೇಟು* *ಪ್ರವೇಶಿಸುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಆಳು ಬಂದು ಗೇಟಿನ ಬೀಗದ ಕೀಲಿ*
*ಮಗನ ಕೈ ಗೆ ಇಡುತ್ತಾನೆ*. *ಮಗ ಬೀಗ ತೆಗೆದು ಒಳ ಬಂದಾಗ ತಂದೆಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಅಯೋಮಯ ಈ ಆಳು ಯಾರು, ಈ ಮನೆಗೆ ಏಕೆ ಬಂದೆವು,  ಎಲ್ಲವೂ ನಿಗೂಢವೇ...*

ಮನೆಯ ಒಳಗೆ ಬರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಸ್ವಚ್ಛಂದ ಸ್ವಚ್ಛಂದ...

ತಂದೆ ಏನೋ ಕೇಳಲು ಬರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳೇ ಮಾತನಾಡಲು ಶುರು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ *"ಅಪ್ಪ.... ನಿಮ್ಮ ನಿವೃತ್ತಿ ಹತ್ತಿರವಿದೆಯೆಂದು ತಿಳಿಯಿತು .ಈ ಸ್ಥಳ ನಿಮಗೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟವೆಂದು ಒಂದು ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ ಈ ಸ್ಥಳವನ್ನು ನಾವೇ ಕೊಂಡುಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ. ವರ್ಗಾವಣೆಗಳಿಂದ ಬಸವಳಿದಿದ್ದೀರಿ*
*ಸಾಕು ನಿಮ್ಮ ನೆಮ್ಮದಿಗೆ ಒಂದು ಮನೆ ಇರಬೇಕು ಎಂದು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಸದೆ ನಾವಿಬ್ಬರು ಬಂದು ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಸರಿಪಡಿಸಿ ಹೋದೆವು ನಿಮ್ಮ*
*ಪಿ ಎಫ್ ಹಣ ಖಾತೆಯಲ್ಲೇ ಇರಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಬಡತನದಲ್ಲಿ ಓದಿಸಿದಿರಿ ,ಬೆಳೆಸಿದಿರಿ ನಾವು ಈಗ ಸದೃಢರಾಗಿದ್ದೇವೆ .ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿಯೇ* *ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುತ್ತೇವೆ. ಅವರು ನಿಮ್ಮ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದರೆ ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿ* *ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳು ಅವರಿಗೂ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ.*
*ಅಮ್ಮನನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಿ ನಿಮ್ಮ ಆರೋಗ್ಯದ ಕಡೆ ಗಮನ* *ಕೊಡಿ .ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಓದಿಸಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆಂದು ಆಳು ಇದ್ದಾನೆ. ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳು ಅವನ* *ಸಂಬಳವನ್ನು ಅವನ ಖಾತೆಗೆ ತುಂಬುತ್ತೇವೆ .ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಅವನಿಗೂ* *ವಾಸ್ತವ್ಯವಿದೆ. ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ತಪ್ಪದೆ ಬಂದುಹೋಗುತ್ತೇವೆ. ಎಂದು ಹೇಳುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ*
*ಅಪ್ಪನ ಕಣ್ಣಾಲಿಗಳು ತುಂಬಿ, ಮೂಕಪ್ರೇಕ್ಷಕರಾಗಿ*
*ಬಿಟ್ಟರು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮಕ್ಕಳು ಇದೇ ತರಹ ನಡೆದುಕೊಂಡರೆ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ವ್ರದ್ಧಾಶ್ರಮಗಳ ಅಗತ್ಯತೆ ಉದ್ಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ.*

ನಮ್ಮದೇ ನಾಗರಿಕ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಚಂಡಾಳ ಮಕ್ಕಳು

*ಸರೋಜಮ್ಮರಿಗೆ ಅಂದೇಕೋ ಹಳೆಯ ನೆನಪುಗಳು ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಕಾಡಲಾರಂಭಿಸಿತ್ತು..*😔😔

*ಹೌದು.. ಆಕೇಗಿನ್ನೂ 36 ವಯಸ್ಸು,(50 ವರ್ಷದ ಹಿಂದಿನದ್ದು) .. ಗಂಡ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವಾಗ 6 ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸೆರಗಿಗೆ ಹಾಕಿ ಹೋಗಿದ್ದ,😔😔*
*ದೊಡ್ಡ ಮಗನಿಗಿನ್ನೂ 12 ವರ್ಷ ಅಷ್ಟೇ... ಕಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ಅವರಿವರ ಮನೆ ಕೂಲಿ ಮಾಡಿ, ರಸ್ತೆ ಬದಿಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಿ 6 ಮಕ್ಕಳನ್ನೂ ಸಾಕಿ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಕೊಟ್ಟು ಬೆಳೆಸಿದಳು...*

*ನನ್ನ ಕಷ್ಟ ನನಗೆ ಕೊನೆ ಗೊಳ್ಳಲಿ.. ಮಕ್ಕಳು ಬೆಳೆದ ನಂತರ ನಾನು ರಾಣಿ ತರ ಬದುಕಬಹುದು ಎಂಬ ಕನಸು  ಆಕೆಯದ್ದಾಗಿತ್ತು.ಅದೆಷ್ಟೋ ರಾತ್ರಿ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ತಣ್ಣೀರಲ್ಲಿ ಅದ್ದ ಬಟ್ಟೆ ಸುತ್ತಿ ಮಲಗಿದ್ದಳು....ಎಲ್ಲಾ ನೆನಪಿತ್ತು ಆಕೆಗೆ...😔😔*

 *ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲರೂ ಸರಕಾರಿ ಆಫೀಸ್ ಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿದಾಗಲಂತು  ಆಕೆಯ ಸಂತಸಕ್ಕೆ ಪಾರವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ..,ತಲೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಬಿಳಿಯ ಕೂದಲನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ಖುಷಿ ಪಟ್ಟಿದ್ದಳು ಅಂದು.. ಆದರೆ ವಿಪರ್ಯಾಸ ವೆಂದರೆ ಆ ಖುಷಿ ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯ ಉಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ..😔😔*

*ಪ್ರೀತಿಸಿ ಬೆಳೆಸಿದ ಮಗಳು ಅಳಿಯನ ಸ್ವತ್ತಾದಳು,ಮಗ ಸೊಸೆಯ ಪಾಲಾದ ತಾಯಿ ಮತ್ತೆ ಅನಾಥ ಳಾದಳು ..😔*.. *ತಾಯಿಗೆ 6 ಮಕ್ಕಳು ಭಾರ ವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ,6 ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಒಬ್ಬ ತಾಯಿ ಬಾರವಾಗಿದ್ದಳು.*😔😔

*ಆ ದಿನ ಇನ್ನೂ ನೆನಪಿತ್ತು ಆಕೆಗೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಕಿರಿಯ ಮಗ ಎಲ್ಲೊ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದ.. 😔ಯಾವುದೋ ಊರಿನ ದೊಡ್ಡ ಜನಸಂದಣಿ ಇರುವ ಜಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಿದ್ದ... ಚಂಡಾಳ😔..*

*ಅಂದಿನಿಂದ ಮತ್ತೆ ಅದೆಷ್ಟೋ ರಾತ್ರಿ ಹಗಲು ಅದೇ ಊರಲ್ಲಿ ಅದೆಸ್ಟೋ ಚಳಿ ಮಳೆ ಗಾಳಿ ಸಹಿಸಿ ಕೊಂಡೇ,ಅದೆಸ್ಟೋ ವರ್ಷಗಳೇ ಉರುಳಿದೆ.. ನಿನ್ನೆ ಆ ಗಾಡಿ ಹೊಡೆದದ್ದಷ್ಟೇ ನೆನಪಿತ್ತು ಆಕೆಗೆ... ಯಾರೋ ಕೊಂಡು ಈ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹಾಕಿದ್ದರು..*😔😔

*ಕಣ್ಣು ತೆರೆದರೆ ಒಂದಷ್ಟು ಜನ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುತಿದ್ದರು.😔. ನೀನ್ಯಾರು? ನಿನ್ನ ಮನೆ ಎಲ್ಲಿ? ಮಕ್ಕಳು ಎಷ್ಟು?, ಎಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ?..*

*ಒಂದೇ ಸಲ ತನ್ನತ್ತ ತೂರಿ ಬಂದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿವು....*
*ಆಕೆಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಶ್ನೆಗೂ ಉತ್ತರ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗೊತ್ತಿತ್ತು... ಈ 86 ರ ಹರೆಯದಲ್ಲೂ ಅಜ್ಜಿ ಯ ನೆನಪು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು... ನನಗೇನು ನೆನಪಿಲ್ಲ ಎಂದು ಬಿಟ್ಟಳು ಅಜ್ಜಿ.ಒಂದೇ ಮಾತಲ್ಲಿ...*😔

*ತನ್ನ ಹೆತ್ತ ಕರುಳ ಬಳ್ಳಿ ಗಳು ಎಲ್ಲೇ ಇದ್ದರೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಇರಲಿ ಎಂಬುದಷ್ಟೇ ಅವಳ ಆಶಯವಾಗಿತ್ತು... ಮತ್ತೆ ಗೋಣಿಯಂತ ಹೊದಿಕೆ ಯನ್ನು ಹೊದ್ದುಕೊಂಡು ಮಲಗಿದಳು ಅಜ್ಜಿ.......😔😔*

ನಮ್ಮದೇ ನಾಗರಿಕ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಚಂಡಾಳ ಮಕ್ಕಳು


*ಹೊದಿಕೆ ಯೊಳಗೆ ಅಳುತಿದ್ದಳು, ಕಣ್ಣೀರು ಕೂಡ ಬತ್ತಿ ಹೋಗಿದ್ದವು ಆದರೆ ತನ್ನ ಕರುಳು ಬಳ್ಳಿ ಗಳು ತನಗೆಸೆದ ದ್ರೋಹಕ್ಕೆ ಪ್ರತೀಕಾರ ಮಾತ್ರ ಆ ತಾಯಿ ಹೃದಯದಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲ.....*😔😔
*ಯಾಕೆಂದರೆ*

*ಆ ನೆನಪುಗಳು... ಆಕೇಯೊಂದಿಗೇ ಮಣ್ಣು ಸೇರಬೇಕೆಂದು ಕೊಂಡಿದ್ದಳು ಆಕೆ 😔😔.*....

*ಇದು ಸರೋಜಮ್ಮ ಎಂಬ ಉಡುಪಿಯ ನಿರ್ಗತಿಕರ ವೃದ್ದೆ ರೊಬ್ಬರ... ಹೃದಯ ವಿದ್ರಾವಕ ಕಥೆ.. ವಿಪರ್ಯಾಸ ವೆಂದರೆ ಇಂತಹ ಮಹಾತಾಯಿಯರು ಊರು ಊರು ಗಳಲ್ಲೂ ಕಾಣ ಸಿಗುತ್ತಾರೆ... ಚಂಡಾಳ... ಮಕ್ಕಳೂ ಇದ್ದಾರೆ ನಮ್ಮದೇ ನಾಗರಿಕ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ... ನಿಜಕ್ಕೂ ನಾವು ಮುಂದುವರಿಯುವ ದಾವಂತದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಅನಾಗರೀಕತೆ ಯತ್ತ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದೇವೋ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗೆ ಉಳಿದಿದೆ😔😔....*

ಸೋಲು ಮಾನವೀಯತೆಗಿಂತ ದೊಡ್ಡದಲ್ಲ , ನೀತಿ ಕಥೆ

 ಒಂದೂರಿನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಸನ್ಯಾಸಿ ವಾಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ಯಾರೊಡನೆಯೂ ಹೆಚ್ಚು ಮಾತನ್ನಾಡದೆ ಸರಳವಾಗಿ ಜೀವಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಆತ ತನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದವರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಆಲಿಸಿ ಪರಿಹಾರಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಹಾಗಾಗಿ ಆತನನ್ನು ಊರಿನ ಜನ ಬಹಳ ಗೌರವದಿಂದ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರು.
ಆಗಾಗ ಭವಿಷ್ಯದ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಹೇಳುವುದರಲ್ಲಿ ಆತ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿ ಪಡೆದಿದ್ದ. ಅವು ನಿಜವಾಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಅದರಿಂದ ಜನರಿಗೆ ಆತನ ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯ ಮೇಲೆ ಬಹಳ ವಿಶ್ವಾಸವಿದ್ದಿತ್ತು. ಆ ಊರಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ಯುವಕ ಈ ಸನ್ಯಾಸಿ ಭವಿಷ್ಯ ನುಡಿಯುವುದೆಲ್ಲಾ ಬೂಟಾಟಿಕೆ, ಆತನಿಗೆ ವರ್ತಮಾನವನ್ನೇ ಗ್ರಹಿಸಲಾಗದು ಭವಿಷ್ಯವೇನು ನುಡಿಯಬಲ್ಲ ಎಂದು ಅಪಹಾಸ್ಯ ಮಾಡಿ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ಆತನ ಈ ವಿಚಾರವನ್ನು ಸನ್ಯಾಸಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದಾಗ ನಕ್ಕು ಸುಮ್ಮನಾದ.
ಆದರೆ ಯುವಕನಿಗೆ ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಸನ್ಯಾಸಿಯ ಜನಪ್ರಿಯತೆಯ ಮೇಲೆ ಮತ್ಸರ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು.

ಸೋಲು ಮಾನವೀಯತೆಗಿಂತ ದೊಡ್ಡದಲ್ಲ , ನೀತಿ ಕಥೆ


ಸನ್ಯಾಸಿ ಹೇಳುವುದನ್ನು ಹೇಗಾದರೂ ಮಾಡಿ ಒಮ್ಮೆಯಾದರೂ ಸುಳ್ಳೆಂದು ಸಾಧಿಸಿ ತೋರಿಸಿದರೆ ಆಗ ಆತನ ಜನಪ್ರಿಯತೆಗೆ ಧಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸನ್ಯಾಸಿಯನ್ನು ಸೋಲಿಸಲು ಮಾರ್ಗೋಪಾಯ ಹುಡುಕತೊಡಗಿದ. ಅದೊಂದು ದಿನ ಯುವಕ ತನ್ನ ಎರಡು ಕೈಗಳ ನಡುವೆ ಜೀವಂತ ಹಕ್ಕಿಮರಿಯೊಂದನ್ನು ಅಡಗಿಸಿಟ್ಟು, ಬೆನ್ನ ಹಿಂದೆ ಕೈಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಸನ್ಯಾಸಿಯ ಬಳಿ ಬಂದು, 'ನೀವು ಭವಿಷ್ಯ ನುಡಿಯುತ್ತೀರಿ ಎನ್ನುತ್ತಾರಲ್ಲಾ? ನನ್ನ ಕೈ ಒಳಗೊಂದು ಹಕ್ಕಿ ಮರಿ ಇದೆ. ಅದು ಬದುಕಿದೆಯೇ, ಸತ್ತಿದೆಯೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಸಾಧ್ಯವಿದ್ದರೆ ತಿಳಿಸಿ' ಎಂದ.
ಒಂದು ವೇಳೆ ಸನ್ಯಾಸಿ ಹಕ್ಕಿಮರಿ ಬದುಕಿದೆ ಎಂದರೆ ಹಕ್ಕಿಯನ್ನು ಮುಷ್ಟಿಯಲ್ಲೇ ಸಾಯಿಸಿ ಅದು ಸತ್ತಿದೆ ಎನ್ನುವುದು, ಹಕ್ಕಿ ಸತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಸನ್ಯಾಸಿ ಹೇಳಿದರೆ ಜೀವಂತ ಹಕ್ಕಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುವುದು, ಆ ಮೂಲಕ ಸನ್ಯಾಸಿಯನ್ನು ಸೋಲಿಸುವುದು ಎಂದು ಆಲೋಚಿಸಿದ್ದ.

ಸನ್ಯಾಸಿ ಯುವಕನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ತಡಮಾಡದೆ 'ನಿನ್ನ ಕೈಯೊಳಗಿನ ಹಕ್ಕಿ ಸತ್ತಿದೆ ಎಂದರು. ಯುವಕ ಅಟ್ಟಹಾಸದಿಂದ ನಗುತ್ತಾ 'ಕಪಟಿ ಸನ್ಯಾಸಿ, ನೋಡಿ ಹಕ್ಕಿ ಬದುಕಿದೆ' ಎಂದು ಮುಷ್ಟಿಯನ್ನು ತೆರೆದ. ಅದುವರೆಗೂ ಮುಷ್ಠಿಯೊಳಗೆ ಉಸಿರಾಡಲಾಗದೆ ಒದ್ದಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಹಕ್ಕಿ ಮುಷ್ಟಿ ತೆರೆದದ್ದೇ ತಡ ಪುರ್ರನೇ ಹಾರಿ ಹೋಯಿತು. ಸನ್ಯಾಸಿ ನಕ್ಕು ಯುವಕನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು. 'ಮಗು, ಕಪಟಿ ನಾನಲ್ಲ. ಕಪಟತನ ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಇತ್ತು. ಆ ಹಕ್ಕಿಯ ಬದುಕು ಮತ್ತು ಸಾವು ಎರಡೂ ನಿನ್ನ ಕೈಯೊಳಗೆ ಇದೆ ಎನ್ನುವುದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೂ ನಾನೇಕೆ ಅದು ಸತ್ತಿದೆ ಎಂದೆ ಎನ್ನುವುದು ಗೊತ್ತೇ? ಹಾಗೆ ಹೇಳಿದರೆ ನೀನು ಹಕ್ಕಿಯನ್ನು ಜೀವಂತ ಉಳಿಸುತ್ತೀ ಎಂಬುದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು. ಹಕ್ಕಿ ಉಳಿಯುವುದು ನನಗೆ ಬೇಕಿತ್ತು. ನನ್ನ ಗೆಲುವು ಅಥವಾ ಸೋಲಿಗಾಗಿ ನಿಷ್ಪಾಪಿ ಹಕ್ಕಿ ಬಲಿಯಾಗುವುದು ನನಗೆ ಬೇಕಿಲ್ಲ. ಮಾನವೀಯತೆಯ ಗೆಲುವಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುವ ಇಂತಹ ಸಾವಿರ ಸೋಲುಗಳನ್ನು ನಾನು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇನೆ' ಎಂದರು ಸನ್ಯಾಸಿ. ಯುವಕ ಸನ್ಯಾಸಿಯ ಮಾತು ಕೇಳಿ ತಲೆಬಾಗಿ ವಂದಿಸಿ ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಒಪ್ಪಿ ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳಿದ.

ನಿಜ. ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಮಾನವೀಯತೆಗಿಂತ ಮಿಗಿಲಾದುದು ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ. ಸೋಲು ಮಾನವೀಯತೆಗಿಂತ ದೊಡ್ಡದಲ್ಲ. ಬೇರೆಯವರ ಸೋಲುಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಗೆಲುವನ್ನು ನಾವು ಯಾವತ್ತೂ ನೋಡಬಾರದು. ಬೇರೆಯವರನ್ನು ಸೋಲಿಸಲು ಕಪಟತನಕ್ಕೆ ಇಳಿಯಲೂ ಬಾರದು. ಆತ್ಮತೃಪ್ತಿಯ ಗೆಲುವು ಮಾತ್ರ ನಿಜವಾದದ್ದು

ಸಗಣಿ ಉಂಡೆ ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ನೀತಿಕಥೆ

ಬಹಳ ಕಾಲದ ಹಿಂದೆ ಭೂಲೋಕದಲ್ಲಿ ಒಂದು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಒಬ್ಬ ಒಳ್ಳೆಯ ರಾಜ ಆಳುತ್ತಿದ್ದ.  ದೇವರ್ಷಿ ನಾರದರು ಅವನಿಗೆ ಉತ್ತಮ ಗತಿ ಕೊಡಿಸಲು  ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡಿ ಅರಮನೆಗೆ ಬಂದರು.  ಅವನು ನಾರದರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಆದರಾತಿಥ್ಯ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಭೋಜನಾದಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ತಮಗೂ ಹಾಗೂ ತಮ್ಮ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಆಶೀರ್ವಾದ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಕೋರಿದ.ಅದಕ್ಕೆ ನಾರದರು ಒಂದು ನಿಬಂಧನೆ ಹಾಕಿದರು, ಅದೇನೆಂದರೆ ಊಟ ಮಾಡಿದ ಬಳಿಕ ರಾಜ ಅವರಿಗೆ ತೃಪ್ತಿ ಆಗಿ ಸಾಕು ಇನ್ನು ತಾಂಬೂಲ ಬೇಡ ಎನ್ನುವವರೆಗೂ ಎಲೆ ಅಡಿಕೆ  ಹಾಕಿ ಕೊಳ್ಳಲು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ ಕೊಡಬೇಕು.  ಅದಕ್ಕೆ ರಾಜ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಒಪ್ಪಿ ನಾರದರ ಸೇವೆಗೆ ಮುಂದಾದರು.


ಪೂಜಾದಿ ಭೋಜನಾದಿಗಳನ್ನು ಮುಗಿದ ಬಳಿಕ ಅವರು ಒಪ್ಪಂದದ ಪ್ರಕಾರ ತಾಂಬೂಲ ಸೇವನೆಗೆ ಕುಳಿತರು. ರಾಜ ಮುಂಜಾಗ್ರತೆ ವಹಿಸಿ ಬುಟ್ಟಿಗಟ್ಟಲೆ ವೀಳ್ಯದೆಲೆ ,ಸಾಕಷ್ಟು ಅಡಿಕೆ,  ತಾಂಬೂಲಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು  ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ ಆಹ್ವಾನ ನೀಡಿದ ನಂತರ ಅವರು ಶ್ರೀ ಹರಿಯ ಸ್ಮರಿಸಿ ತಾಂಬೂಲ ಮೆಲ್ಲಲು ಶುರು ಮಾಡಿದರು, ರಾಜ ಬಹಳ ಶ್ರದ್ಧೆ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿ ಭಾವದಿಂದ ಮಡಸಿ ಕೊಡುವುದು, ಅದನ್ನು ನಾರದರು ನಗು ನಗುತ್ತಾ ತಿನ್ನುವುದು ಹೀಗೆ ಸುಮಾರು ಎರಡು ಮೂರು ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ನಡೆದರೂ ನಾರದರು ಸಾಕು ಅನ್ಲಿಲ್ಲ , ರಾಜ ಕೊಡುವುದು ನಿಲ್ಲಿಸಲಿಲ್ಲ ಹೀಗೇ ಮತ್ತೆ  ಮೂರು ನಾಲ್ಕು ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಲೇ ಇದೆ. ಆದರೂ ನಾರದರು ಸಾಕು ಅನ್ಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ  ರಾಜ ಕೊಡುವುದು ಸ್ವಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪ ತಡವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅವರು ತನ್ಮಯತೆಯಿಂದ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ಶ್ರೀ ಹರಿ  ಸ್ಮರಣೆಯಿಂದ ಮೆಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದರು. ಈ ಹೊತ್ತಿಗೆ ರಾಜನಿಗೆ ಸಾಕಾಗಿ ಹೋಗಿತ್ತು, ಯಾವಾಗ ಇವರ ತಾಂಬೂಲ ತಿನ್ನುವ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ನಿಲ್ಲುವುದು ಎಂದು ಹಪಹಪಿಸಿದ . ನಾರದರು ಈಗಾಗಲೇ ಹಲವಾರು ಬುಟ್ಟಿಗಟ್ಟಲೆ  ವೀಳ್ಯದೆಲೆ ತಿಂದು ಮುಗಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೂ ಮೇಲೆ ಏಳುವ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಕಂಡು ಬರಲಿಲ್ಲ.  ತಾಂಬೂಲಕ್ಕೆ ಕೈ ಹಿಡಿಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರಾಜ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಂಯಮ ಕಳೆದುಕೊಂಡ. ಇವರು ದೇವರ್ಷಿಗಳು , ಪೂಜನೀಯರು ಬ್ರಹ್ಮ ಮಾನಸ ಪುತ್ರರು , ಈ ಎಲ್ಲಾ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಮರೆತ, ಅವರ ಮೇಲಿನ ಪೂಜ್ಯ ಭಾವನೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಹೇಗಾದರೂ ಮಾಡಿ ಅವರನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಲು ಯೋಚಿಸಿದ.  ಕೊನೆಗೆ ಗೋಡೆಯ ಪಕ್ಕ ಗೋಮಯ ಮಾಡಲು  ತಂದು ಇಟ್ಟಿರುವ ಸಗಣಿಯ ಚೂರನ್ನು ( ಒಂದು ಬಟಾಣಿ ಕಾಳಿನಷ್ಟು)  ತಾಂಬೂಲದ ಜೊತೆಗೆ ಸೇರಿಸಿ ಕೊಟ್ಟು ಬಿಟ್ಟ. ಯಾವಾಗ ಈ ತಾಂಬೂಲ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಸ್ಪರ್ಶ ಆಯಿತೋ ತಕ್ಷಣವೇ ಅವರು ಸಾಕಪ್ಪಇನ್ನು, ತೃಪ್ತಿ ಆಯ್ತು. ದೇವರು ನಿನ್ನ ಹಾಗೂ ನಿನ್ನ ಪರಿವಾರವನ್ನು  ರಾಜ್ಯವನ್ನು
 ಕಾಪಾಡಲಿ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿ ಹರಿ ನಾಮ ನೆನೆದು ವೈಕುಂಠ ಕೆ ಹೋದರು. ಆದರೆ ಅವನು ಮಾತ್ರ ತನ್ನ ಉಪಾಯ ಫಲಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ  ಮನದಲ್ಲಿಯೇ ಹಿರಿ ಹಿರಿ  ಹಿಗ್ಗಿಹೋದನು.
 

ಸಗಣಿ ಉಂಡೆ ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ನೀತಿಕಥೆ

 

ನಂತರ  ಸಂಜೆ ತನ್ನ ಮಂತ್ರಿ,  ಸೇನಾ ಮುಖ್ಯಸ್ಥ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಆಪ್ತರನ್ನು   ಕರೆದುಕೊಂಡು ವಾಯು ವಿಹಾರಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ ಅಲ್ಲಿ ಏನಾಶ್ಚರ್ಯ?  ಎಂದು ಕಾಣದ ಎಂದೂ ಕೇಳದ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸಗಣಿಯ ಬೆಟ್ಟ ರಾಜ್ಯದ ಸರಹದ್ದಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿತು. ಎಲ್ಲರೂ ಚಕಿತರಾದರೂ ಅದು ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂತು, ಹೇಗೆ ಬಂತು, ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಉತ್ತರ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ರಾಜನಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಯಿತು ತನ್ನ ದ್ರೋಹ ಫಲ ನೀಡಿತು ಎಂದು ತಿಳಿದುಕೊಂಡ. ಯಾರಿಗೂ ತನ್ನ ಕುಕೃತ್ಯ  ತಿಳಿಸದೆ ಇದು ಹೇಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದೆ,  ಇದನ್ನು ಹೇಗೆ ಖಾಲಿ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಸಲಹೆ ಕೇಳಲು , ಅವರು ಮಹಾರಾಜ ಮಹಾನುಭಾವರು ಶ್ರೀ ನಾರದರ ಆತಿಥ್ಯದಲ್ಲಿ  ಏನಾದರೂ ಅಹಿತಕರ ಘಟನೆಗಳು  ಅಪಚಾರ ನಡೆದಿದ್ದರೆ ಈ ರೀತಿ ಆಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದರು .ಪರಿಹಾರಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಲು ನಾರದರಿಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು
ರಾಜನಿಗೆ ನಿಜವಾದ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಉಂಟಾಗಿದೆ ಪರಿ ಪರಿಯಾಗಿ ಬೇಡಿಕೊಂಡ ಮೇಲೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ನೀನು ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಪೂರ್ತಿ ನಿನ್ನ ಮದುವೆ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದ ಮಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಪ್ರತಿ ದಿನ ಸಂಜೆ ವೇಳೆಗೆ ಎಲ್ಲ ಜನರ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವ ಹಾಗೆ ರಥದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಸಗಣಿ ಬೆಟ್ಟದ ವಿರುದ್ಧ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಮುಖ ಮಾಡಿಕೊಡಿ ಕಂಡು ಹೋಗಿ ರಾತ್ರಿ ಸರಿಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅರಮನೆಗೆ ಬರಲು ತಿಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ತಿಂಗಳ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ಸಗಣಿ ಬೆಟ್ಟಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ಮಾಡಿ ತಮ್ಮನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಲು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ನಾರದರ ಸಲಹೆಯಂತೆ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದ ಮಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಪ್ರತಿ ದಿನ ಸಂಜೆ ವೇಳೆಗೆ ರಾಜನು ಅಡವಿಗೆ ಹೋಗಿ ರಾತ್ರಿ ಸರಿಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅರಮನೆಗೆ ಬರುತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ.  ಮೊದಲಿಗೆ ಈ ಬಗ್ಗೆ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳದ ಜನ ದಿನ ಕಳೆದಂತೆ ರಾಜನ ಬಗ್ಗೆ ಬಹಳ ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ನಾರದರ ಅಣತಿಯಂತೆ ರಾಜ ಯಾರೊಬ್ಬರ ಜೊತೆಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಮಾತನಾಡದೆ ತಿಂಗಳ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ಸಗಣಿ ಬೆಟ್ಟಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ಮಾಡಿ ನೋಡಿದಾಗ ಅದು ಮತ್ತೆ ಆಶ್ಚರ್ಯ,  ಸಗಣಿ ಬೆಟ್ಟವೆಲ್ಲಾ ಖಾಲಿ ಆಗಿ, ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಲಿಂಬೆ ಹಣ್ಣಿನ ಗಾತ್ರದ ಸಗಣಿ ಉಂಡೆ ಇರುತ್ತದೆ.  ಅವನಿಗೆ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ತೋರದೆ, ನಾರದರನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ರಾಜ ಹಿರಿಯರಿಗೆ, ಸ್ವೋತ್ತಮರಿಗೆ ,ದೇವರಿಗೆ, ಮಾಡಿದ ದ್ರೋಹ, ವಂಚನೆ, ನೋವುಗಳು, ಎಲ್ಲವೂ ಅಧಿಕ ಪಟ್ಟು ನೋವು, ದುಃಖ, ಹಿಂಸೆ ಹಾಗೂ ನರಕದ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ದೂಡುವುದು.
ನೀನು ತಾಂಬೂಲ ದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು ಕೊಟ್ಟ ಬಟಾಣಿ ಗಾತ್ರದ ಸಗಣಿ, ಬೆಟ್ಟದ ಗಾತ್ರದ ಪಾಪ, ಅಷ್ಟೇ ಗಾತ್ರದ ಸಗಣಿ ತಿನ್ನುವ ಪ್ರಾರಬ್ದ, ಎಲ್ಲವೂ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿತು. ಆದರೆ ನಿನ್ನ ರಾಜ್ಯದ ಜನರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಕೆಲಸ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ತಲೆ ಕೊಡುವುದು ಬಿಟ್ಟು, ದಿನವೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಆಡಿಕೊಂಡೇ ಇದ್ದು,  ನಿನ್ನ ಪಾಪ, ಪ್ರಾರಬ್ದ ಹಂಚಿಕೊಂಡರು. ಆದರೆ ನೀನು  ಮಾಡಿದ  ಕುಕೃತ್ಯಕ್ಕೆ  ಫಲವಾಗಿ  ಈ ಲಿಂಬೆ ಗಾತ್ರದ ಸಗಣಿ ಉಂಡೆ ತಿನ್ನದೇ  ಬೇರೆ ಯಾವ ರೀತಿಯ ದಾರಿ ಇಲ್ಲ. ಈ ಉಂಡೆಯನ್ನು ಈಗ ಬೇಕಾದರೂ ತಿನ್ನಬಹುದು ಅಥವಾ  ಮುಂದಿನ ಜನುಮಗಳಲ್ಲಿ  ಸಗಣಿ ತಿನ್ನುವ ಹುಳು ಆಗಿ ಹುಟ್ಟಿ, ಈ ಉಂಡೆ ಖಾಲಿ ಆಗುವವರೆಗೂ ಸಗಣಿ ಹುಳವಾಗಿ ಜನ್ಮ ಎತ್ತಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಆಗ ರಾಜ ಪೂಜ್ಯರೇ,  ನಾನು ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಮಹಾಪರಾಧವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.  ನನ್ನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿ.  ನನಗೆ ಮುಂದಿನ ಜನ್ಮ ಎತ್ತಿ  ಸಗಣಿ ಹುಳ ಆಗಿ ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದು ನಂತರ ಈ ಸಗಣಿ ತಿಂದುಮುಗಿಸಿ,  ನನ್ನ ಪ್ರಾರಬ್ದ ಕಳೆದು ಕೊಳ್ಳುವೆ ಎಂದು ಭರವಸೆ ನನಗಿಲ್ಲ. ಆದುದರಿಂದ ಈಗಾಗಲೇ ಮಾಡಲಾಗಿರುವ ಮಹಾ ಪಾಪಕ್ಕೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಈ ಲಿಂಬೆ ಗಾತ್ರದ ಸಗಣಿ ಉಂಡೆಯನ್ನು ತಿನ್ನುವೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ರಾಜ ಆ ಉಂಡೆಯನ್ನು  ತೆಗೆದು ಕೊಂಡು ದೇವರ ಪ್ರಸಾದವೆಂದು ತಿಂದು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ
 ಅದಕ್ಕೆ  ದೇವರಿಗೆ,ದೇವರ ಭಕ್ತರಿಗೆ, ಯಾರಿಗೂ ಅಪಚಾರ, ದ್ರೋಹ, ವಂಚನೆ, ನೋವುಗಳು,  ಉಂಟು ಮಾಡಬಾರದು.

-  ವೀಣಾ ಜೋಶಿ

Terms | Privacy | 2024 🇮🇳
–>